บทที่ 116 แต่งงาน

“ผมยินดีด้วยนะครับ” ตรัยเอ่ยแสดงความยินดีเมื่อวรรษาเอาการ์ดเชิญงานแต่งงานของเธอกับวริษเข้ามาให้ถึงห้องทำงาน แม้จะเสียดายหญิงสาวตรงหน้าไม่น้อยแต่เมื่อวรรษาเล่าว่าทั้งสองคนติดต่อกันมานานถึงสิบห้าปี เขาก็ต้องยอมถอยให้อย่างไม่มีข้อแม้ เพราะแค่วริษยังอนุญาตให้เธอทำงานอยู่ที่นี่ก็ถือว่าดีถมแล้ว

เพราะตั้ง...