บทที่ 27 หลบฝน

วริษรีบพายจ้ำให้เร็วขึ้นเมื่อเสียงฟ้าร้องครืนๆ ไล่หลังมา ในขณะที่เรือคายักที่พายอยู่กำลังจะไปถึงบ้านของเขา ฝนก็เริ่มลงเม็ดหนาขึ้น จึงรีบจอดเรือที่ท่าเรือข้างบ้านแทนที่จะไปส่งเธอให้ถึงห้องพัก ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะยอมหน้าด้านขอเอาปลาที่ตกได้ไปทำอะไรให้เธอกินบนห้องพัก แต่ตอนนี้ไม่ทันเสียแล้ว จำใจต้องรีบ...