บทที่ 57 หลงรัก

‘โธ่! อย่างกับตัวเองไม่ยิ้มงั้นแหละ’

ชายหนุ่มคิดในใจไปพลาง อมยิ้มกับท่าทางของคนที่กำลังกดสมาร์ตโฟน

ยุกยิกนั้นไปพลาง ก่อนที่เขาจะเห็นเธอตอบอีเมลกลับมา จึงเปิดดูทันทีที่จอสมาร์ตโฟน สว่างวาบขึ้น

ฝน : อรุณสวัสดิ์จ้ะ เรียว ฉันดีใจที่สุดที่ตื่นมาวันนี้ได้อ่านอีเมลของคุณเป็นคนแรก อยากบอกว่าเมื่อคืนท่านปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ