บทที่ 87 ความจริงบางอย่าง

เช้าวันรุ่งขึ้นวริษออกเดินทางจากนครสวรรค์ตั้งแต่เช้า โดยมีรำไพและแก้วกานดาออกมายืนส่ง กว่าจะได้ออกเดินทางได้ผู้เป็นยายก็ให้พรเสียยืดยาว แถมกำชับกำชาวรรษาว่าให้แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนกันบ้าง

“ยายฝากพ่อวริษด้วยนะหนูฝน ยังไงก็พิจารณาหลานยายไว้สักคน เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้ประตูดินหรอก ทำแต่งานจนยายนึกว่าเขาไม...