บทที่ 90 ผู้ใหม่ใจป้ำ

“กรี๊ดดด ยายฝน!!” สมเจตน์ยิ้มร่ารีบทิ้งกระเป๋าและข้าวของพะรุงพะรังลงกองกับพื้น อ้าแขนกว้างแล้ววิ่งรี่เข้ามากอดเพื่อนสาว วรรษามองท่าทางกระตุ้งกระติ้งที่วิ่งตูดบิดมาหาอย่างขำขัน ก่อนที่จะอ้าแขนกว้างเพื่อรอรับ

“ฉันคิดถึงแกที่สุดเลยยายฝน” สมเจตน์ละล่ำละลักก่อนจะกอดเพื่อนแน่นราวกับไม่ได้เจอกันนานนับสิบป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ