บทที่ 97 ผมขอนัดเจอคุณได้ไหม...เรียว

วริษยันกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ม้าหินอ่อน ที่เขานั่งอยู่ตรงนั้นจนฝนเริ่มโปรยปรายลงมา ผู้คนที่อยู่ในสวนสาธารณะวิ่งกระจายไปยังที่ต่างๆ เพื่อหลบฝน ชายหนุ่มเดินออกมาอย่างไม่รีบเร่งนัก ปล่อยให้เม็ดฝนหล่นเปาะแปะมาปะทะเสื้อสูทสีดำของเขาอย่างไม่ยี่หระ จนกระทั่งเดินกลับไปถึงรถ ซึ่งก่อนหน้านี้พนากับสาวินจอดรออยู่...