บทที่ 20 บทที่21 (กลับบ้าน)

บทที่21 (กลับบ้าน)

“ เย้ ๆ น้อนรินดีใจที่ฉุดเยย น้อนรินจะได้นอนกอดจุนแม่ซะที ”รินลดากอดผู้เป็นแม่ด้วยความดีใจ วันนี้เธอจะได้กลับบ้านเสียที หลังจากนอนโรงพยาบาลมาเป็นอาทิตย์แล้วและเด็กหญิงก็เบื่อโรงพยาบาลอย่างเต็มที่แล้ว

“ ค่ะคุณแม่ก็ดีใจ เดี๋ยวน้องรินเก็บของกับน้าจอยรอคุณแม่ก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณแม่ขออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ