บทที่ 39 บทที่ 41 (เสี่ยคนเก่า )

บทที่ 41 (เสี่ยคนเก่า )

“ หยุดไปนานเลยนะเนย ไม่รู้ว่าเส้นใหญ่ขนาดไหนถึงหยุดนาน ๆ อย่างนี้ได้ ” ปราณีเดินมายืนพิงโต๊ะทำงานของโชติมนต์ เธอเหน็บแนมอย่างไม่ชอบใจเท่าไรนัก

“ ไม่เส้นเล็กเส้นใหญ่หรอกค่ะพี่ณี ลองลาแบบไม่รับเงินเดือนดูสิคะ พี่ณีก็ลาได้เชื่อเนยสิ ” ใช่และที่เธอลาไปเธอก็ลาแบบไม่รับเงินเดือนแ...