บทที่ 42 บทที่ 44 (ภาพแสนสุข)

บทที่ 44 (ภาพแสนสุข)

“ ไหนคนเก่งเป็นยังไงบ้างครับ เดี๋ยวนี้ไม่ต้องมานอนกับลุงหมอแล้วนะ”  โชติมนต์พารินลดามาหาตามนัด เดี๋ยวนี้เด็กหญิงดีขึ้นมาก เธอไม่โดนอุ้มมาส่งโรงพยาบาลเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

“ ไม่นอนแย้วค่ะ น้อนรินจะนอนกับลุงเต ” เด็กหญิงยิ้มตอบไปอย่างพาซื่อ 

“ โอ้ว..ลุงหมอโดนทิ้งเสียแล้วใครกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ