บทที่ 11 พบแม่สามี

ไทเกอร์ตื่นมาก็ปวดเอวไปหมดแถมสิงห์เหนือจะสอดใส่อยู่ในตัวของเขาไม่ยอมเอาออกอีก ไทเกอร์พยายาบิดตัวออกจากใต้ร่างของสิงห์เหนือแต่ดูเหมือนว่าสิงห์เหนือจะไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้น ไทเกอร์ดินหนีอยู่สักพักสิงห์เหนือก็ลืมตาตื่นขึ้นมา เอวหนาขยับเข้าออกจนไทเกอร์หยุดดิ้นทันที เมื่อท่อนเนื้อที่โดนปลุกมันกำลังแข็งตัวและขยายใหญ่ขึ้นจนไทเกอร์เริ่มสั่น ตั้งแต่มีอะไรกันมาหลายครั้งไฟราคะของไทเกอร์นั้นถูกปลุกง่ายขึ้นมากกว่าแต่ก่อนอีก

"สิงห์เหนือปล่อย"

"เรียกพี่"

"จุก อย่าขยับสิวะ!"

"กูจะเอามึงให้ตายไปเลยดีมั้ย ปากดีแบบนี้"

สิงห์เหนือลุกขึ้นคร่อมทับร่างของไทเกอร์คนที่จะขยับเอวกระแทกตัวเข้าใส่ตัวของไทเกอร์อยู่หลายครั้งจนไทเกอร์เองรู้สึกจุกจนแทบพูดไม่ออก มือหนาจะยกบั้นท้ายของอีกฝ่ายขึ้นให้ได้ท่าทางที่ถูกต้องก่อนที่จะเกี่ยวเอวของไทเกอร์เอาไว้แน่นออกแรงกระแทกตัวเข้าไปจนตัวของไทเกอร์สั่นไหวด้วยความเสียวซ่านที่ถูกกระทำในตอนนี้ร่างกายของเขาสั่นไปหมด และยิ่งตอบสนองง่ายเมื่อถูกแตะต้องร่างกาย มือของสิงห์เหนือบีบเข้าที่หน้าอกที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามหน้าอกได้รูปสวยของไทเกอร์ บีบหน้าอกพร้อมกับขยี้หัวนมของเขาอย่างหนักมือเล่นเอาไทเกอร์เสียวจนขนลุกไปหมด

"อย่าแกล้งได้ไหมรีบๆ หน่อย"

ปากหนายื่นมาแต่ที่ติ่งหูใช้ปากงับเข้าที่ติ่งหูและยังใช้ลิ้นเลียไปที่ติ่งหูของไทเกอร์เล่นๆ ไทเกอร์ได้แต่หลับตาพริ้มพร้อมกับกัดริมฝีปากของตัวเองเพื่อไม่ให้เสียงครางหลุดออกจากปากของของเขาไปกระตุ้นตัวของสิงห์เหนือทำให้อีกฝ่ายมีความต้องการขึ้นมาอีก

"ขอทำแค่รอบเดียว วันนี้จะต้องไปทำงานแล้ว"

ไทเกอร์พยักหน้าให้กับสิงห์เหนือ สิงห์เหนือรีบทำต่อจนเสร็จและปลดปล่อยความต้องการของตัวเองออกมาเต็มช่องทางด้านหลังของไทเกอร์เต็มไปหมด สิงห์เหนือหอบหายใจอย่างหนักก่อนที่สายตาของเขาจะมองสำรวจใบหน้าของไทเกอร์ อย่างจริงจังแล้วเรื่องสายตาไปมองมันกล้ามแค่กำลังพอดีคิดตนเองไม่เคยได้ใส่ใจมองเลย 

แต่ทว่าในเวลานี้มันกลับดึงดูดสายตาของเขามากเขาก็ตกยิ้มออกมา ก่อนที่จะยื่นมือเป็นลูบที่ผมสีเทาควันบุหรี่ที่อีกฝ่ายทำออกมาแล้วดูเข้ากับใบหน้าของไทเกอร์มาก สิงห์เหนือก้มลงจูบไทเกอร์ยังจูบกันก่อนที่จะค่อยๆ ช้อนตัวอุ้มไทเกอร์ขึ้นมา อุ้มผู้ชายตัวแทบจะเท่ากันเขาไปอาบน้ำพร้อมกันหลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้วก็อุ้มออกมาแต่งตัวเหมือนกับเด็กน้อยที่ยังเดินไม่แข็งแรงเลย

หลังจากแต่งตัวเสร็จพวกเขาทั้งสองคนก็ลงมาที่ด้านล่างรอคอยให้แม่ของสิงห์เหนือลงมาทานข้าวด้วยกันไม่นานเธอก็ปรากฏตัวขึ้น พัตตามองหน้าลูกสะใภ้นิ่ง ๆ เธอไม่ได้แค้นไทเกอร์ เธอแค่แค้นศิระกับลลิตตาเท่านั้น เด็กไม่ได้มีความแค้นอะไรกับเธอสักนิด พัตตามองลูกสะไภ้อีกนิดก่อนจะเดินนำไปที่โต๊ะอาหารเพื่อที่จะกินข้าวด้วยกัน 

"นั่งสิ"

พัตตาพูดเสียงเรียบก่อนที่ทุกคนจะนั่งลงทันทีพัตตานั่งตรงหัวมุมโต๊ะ โดยมีสามีของเธอนั่งอยู่หัวโต๊ะรองลงมาก็เป็นลูกชายที่อยู่อีกฝั่งแล้วก็ลูกสะใภ้ ที่เพิ่งแต่งงานเข้ามาได้เพียงแค่ 1 วัน 

บ้านหลังนี้เธอมาอยู่กับลูกชายเพียงพอที่จะมาร่วมงานแต่งงานเท่านั้น ไม่ได้ที่จะอยู่ที่นี่นานนักเพราะเธอมีหน้าที่ของตัวเองและมีบ้านอีกหลังเธออยู่ต่างประเทศซะส่วนใหญ่ ที่นี่เป็นลูกของเธอที่ต้องคอยดูแลทุกสิ่งทุกอย่าง เธอมอบตำแหน่งหัวหน้าตระกูลให้กับลูกชายมาตั้งแต่เขาอายุ 25 แล้วเธอเองก็ได้วางมือจากการเป็นหัวหน้าตระกูลปล่อยให้ลูกชายได้บริหารจัดการกันเอาเองเธอเองก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรอีกแล้ว 

"มาครบกันแล้วทานอาหารกันเถอะ"

พัตตาพูดขึ้นเมื่อทุกคนมาครบแล้วก็เริ่มลงมือทานอาหารกันเป็นที่เรียบร้อย หลังจากที่พูดคุยเกี่ยวกับงานกับลูกชายเสร็จเรียบร้อย ก็ทานข้าวกันจนเสร็จ สิงห์เหนือเตรียมตั้งท่าที่จะเดินออกไปขึ้นรถเตรียมที่จะทำงาน พัตตาเธอก็เข้าไปส่งลูกชาย ก่อนที่เขาจะขึ้นรถเธอเข้าไปกอดลูกชายแล้วบอกกับลูกชายด้วยน้ำเสียงที่นิ่งตามประสาของเธอ

"ความแค้นของแม่ลูกไม่ควรที่จะเข้าไปยุ่ง อีกอย่างไทเกอร์ก็ไม่ได้มีความผิดอะไร ลูกเองก็ไม่จำเป็นที่จะต้องแก้แค้นด้วยวิธีที่ทำให้คนอื่นต้องได้รับความเสียใจเหมือนกับแม่ที่ได้รับต่อไปการแต่งงานในครั้งนั้นแม้ว่าครั้งนั้นจะเป็นการแต่งงานเพื่อตระกูลก็ตามทีแต่การที่แม่ได้มาแต่งงานกับพ่อของลูกก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีแล้ว"

"แม่อย่าคิดมากเลย ผมรู้ว่าตัวเองควรทำอะไรและไม่ควรทำอะไรผมไม่ได้คิดอะไรมากมายขนาดนั้นหรอกเรื่องความแค้นของคนรุ่นก่อนก็เป็นของพ่อกับแม่แต่ของคนพวกนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับผมเลย ผมแค่อยากแต่งงานกับไทเกอร์เท่านั้นเอง แม่ก็รีบไปเตรียมตัวที่จะเดินทางกลับไปทำงานเถอะครับพอก็รออยู่แล้ว"

"งั้นลูกก็ไปทำงานเถอะ"

สิงห์เหนือวางใจแล้วก็ขึ้นรถไปปล่อยให้แม่ของเขายืนมองเขาอยู่เบื้องหลัง เขารู้ว่าแม่เขาเป็นคนคิดมากแม่ภายนอกจะไม่แสดงอาการอะไรมากมายนักแต่ก็เห็นแววตานั้นก็ทำให้เขารู้ว่าแม่เป็นห่วงและเป็นกังวลใจมาก หลังจากที่สิงห์เหนือไปทำงานแล้ว ไทเกอร์ก็ว่างและตั้งใจว่าตัวเองจะนอนพักสักหน่อยเมื่อคืนโดนก่อกวนตลอดทั้งคืนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน วันนี้ทั้งวันเขาจะนอนให้เต็มที่ไปเลยเพื่อจะได้กักเก็บพลังงานไปต่อชีวิตอีกคืน

ในช่วงเย็นสิงห์เหนือกลับมาจากทำงานก็เห็นว่าไทเกอร์กำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในห้องอย่างสบายใจ อีกฝ่ายนอนเหมือนกับซ้อมตายเขาจ้องมองใบหน้าของไทเกอร์อย่างพินิจพิจารณาอยู่นาน 2 นานก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ 

ไทเกอร์ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหันทำเอาสิงห์เหนือตกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบปรับสีหน้าตัวเองให้กลับมาเป็นปกติไทเกอร์รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องมองอยู่จึงลืมตาตื่นขึ้นมาจ้องมองไปยังดวงตาของสิงห์เหนือเป็นตัวของไทเกอร์เองที่รีบหลบสายตาของอีกฝ่ายก่อน อยู่ๆ ก็มีคนมานั่งจ้องตาของตนเองในขณะที่หลับมันดูน่ากลัวและหลอนไปในคราวเดียว

สิงห์เหนือลุกขึ้นก่อนที่จะเดินเข้าไปยังห้องทำงานเพื่อเคลียร์เอกสารเก่าที่จะต้องทำต่อหลังจากที่ไปทำงานที่บริษัทกลับมาแล้ว ช่วงนี้งานของเขาไม่ค่อยราบรื่นนักเพราะมีแก๊งใหม่ที่เกิดขึ้นมามาป้วนเปี้ยนและคอยหาเรื่องค่อยมาก่อกวนที่อาณาเขตของเขาอยู่บ่อยๆ และตั้งตนจะมาแย่งชิงอนาคตของเขา ทำให้ช่วงนี้สิงห์เหนือไม่ค่อยสุขอารมณ์เท่าไหร่นัก หากยังคงปล่อยอีกฝ่ายเอาไว้โดยที่ไม่ยื่นมือเข้าไปจัดการเห็นท่าว่าคนพวกนี้ก็คงจะมาสั่นคลอนอำนาจของเขาเป็นแน่ 

ไทเกอร์เดินเข้าห้องทำงานมาด้วยเหมือนกัน ท่าของสิงห์เหนือก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้จะคุกคามหรือจะมาหาเรื่องเมื่อไทเกอร์แต่อย่างใด แต่เขากลับเห็นว่าสิงห์เหนือนั้นมีท่าทีที่ดูหงุดหงิด เขาจึงถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น สิงห์เหนือเห็นว่าคนที่ถามเป็นตัวของไทเกอร์เขาก็เลยพูดถึงเรื่องคนมาเฟียมาใหม่ได้ยินว่าเป็นแก๊งที่มีอิทธิพลและแข็งแกร่งมาก ดูท่าว่าต้องการอำนาจและอาณาเขตของเขาแล้วก็ของไทเกอร์เป็นของตนเอง 

"แล้วมึงจะเอาไง กูว่ามันน่าจะไม่จบแค่นี้เล่นมาแจ้งความให้มันจับมึงแบบนี้กูว่ามันไม่ใช่แค่อยากจะได้อาณาเขตแล้วล่ะ"

"กูจึงอยากไปคุยกับมันไง ถ้ากูคุยได้กูก็จะคุยแต่ถ้าคุยไม่ได้กูก็จะจัดการมัน มันมีความสามารถขนาดนั้นถ้าไม่มาเป็นพรรคพวกเดียวกันกับพวกเรากูว่ามันคงจะอยู่ร่วมกับพวกเรายากแล้วล่ะ"

ไทเกอร์จึงไม่กล้าที่จะเสนอความคิดเห็นกันมากกว่านี้ คนมันนิสัยคล้ายกันและอีกอย่างเป็นถึงผู้นำตระกูลเป็นหัวหน้าผู้ดูแลอาณาเขตย่อมไม่ปล่อยให้ใครเข้ามาหาเรื่องเขาอย่างแน่นอน 

"อย่ามาเหมารวมดิไม่ได้อยู่แก๊งด้วยกันกับมึงเนาะ ช่วยอย่าคิดไปเองได้ป่ะเรื่องนี้ของมึงก็จัดการเองสิอย่ามาเหมารวม"

"มึงนี่จะพูดดีๆ ก็ไม่ได้นะ กวนส้นตีนกูอยู่บ่อยๆระวังนะมึงจะได้กินตีนกูแทนกินข้าวน่ะ"

"คิดว่าตัวเองเก่งอยู่คนเดียวหรือไงพูดอย่างกับว่ากูสู้คนไม่เป็นอย่างนั้นแหละ"

"หรือมึงสู้กูได้"

"ก็จริงของมึงกูสู้มึงไม่ได้อยู่แล้ว สักวันเถอะไอ้แก่มึงจะตายเร็วเพราะมึงมันแก่ไง!"

"กูว่ามึงไม่ได้แก่หรอก กูว่ามึงจะตายตอนนั้นอายุ 27 นี้แหละ"

"ไอ้สิงห์เหนือ ไอ้เหี้ยนี้"

"ถ้ามึงจะเหี้ยหล่อขนาดนี้นะมึงต้องยอมรับนะว่าวาสนาของมึงดี จะได้มีผัวเป็นเหี้ยหล่อๆแบบนี้"

"มั่นมากนะไอ้แก่"

สิงห์เหนือตั้งใจว่าจะเข้าไปเสนอธุรกิจนี้ด้วยตนเองแต่ถ้าถูกปฏิเสธเขาเองก็จะไม่เก็บอีกฝ่ายเอาไว้อย่างแน่นอน ไทเกอร์ตั้งใจว่าจะเข้าบริษัทในวันนี้เพราะลูกน้องของเขาโทรมาบอกว่าต้องเข้ามาเซ็นเอกสารให้ด่วน

ไทเกอร์เห็นท่าทางจริงจังของอีกฝ่าย เขาก็ได้แต่นั่งนิ่งอยู่สักพักก่อนที่เขาจะบอกกับสิงห์เหนือว่า

"กูจะเข้าไปในบริษัท เพื่อไปจัดการงานของกูเหมือนกันถ้ามีอะไรอยากจะปรึกษาก็โทรหาก็แล้วกัน"

"เดี๋ยวกูจะให้คนไปส่ง" สิงห์เหนือจึงให้คนไปส่งไทเกอร์เพื่อไม่ให้คนอื่นมองไทเกอร์ไม่ดีหลังจากที่แต่งงานไป อย่างไรไทเกอร์ก็เป็นสมบัติของเขาแล้วจะให้ผู้หญิงพวกนั้นมามองคนของเขาได้ยังไงกัน

สิงห์เหนือมอบหมายงานให้กลับพล ไปเตรียมตัวที่โกดังอาวุธปืนของลูคัสหากอีกฝ่ายปฏิเสธสิงห์เหนือก็จะให้ลูกน้องของเขาบึ้มโกดังนั้นทันที เพื่อเป็นการเตือนว่าไม่ควรที่จะมายุ่งกับอาณาเขตของเขาโดยเด็ดขาด 

"มึงไปเตรียมตัวให้เรียบร้อยไปรอที่โกดังถ้ามันไม่ยอมตกลงทำสัญญากันกับกู มึงก็จัดการระเบิดโรงงานมันทิ้งทันที"

"ได้ครับเจ้านาย"

"มึงไปเตรียมตัวเถอะ แล้วก็บอกไอ้นนท์ด้วยว่าดูแลเมียกูให้ดีถ้ามันมีใครมาเกาะแกะหรือเข้าหามันในเชิงที่ไม่ดีโทรมาหากูแล้วกูจะไปจัดการมันด้วยตัวของกูเอง"

"ได้ครับเจ้านายผมจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้"

"รีบไปเถอะ"