บทที่ 8 สู่ขอ

ไอ้คนโกหก 

คำนี้หลุดเข้ามาในความคิดของไทเกอร์ เมื่อสิงห์เหนือบอกว่าขออีกรอบเดียวก็จะพักแล้วไม่ทำต่อแล้วมันกลับไม่ใช่อย่างนั้นเลย สิงห์เหนือยังคงทำต่ออีกหลายรอบจนกระทั่งไทเกอร์หลับไปในขณะที่พวกเขากำลังมี sex กันอยู่ ร่างกายที่เหนื่อยอ่อนผสมกับมีเซ็กส์อยู่นานหลายชั่วโมงทำให้ตัวของไทเกอร์นั้นหลับไปทันทีอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เมื่อตื่นขึ้นมาคำแรกที่เขาคิดได้ก็คือไอ้คนขี้โกหก และคำด่าอีกมากมายที่อยู่ในหัว 

สิงห์เหนือนอนกอดเอวของเขาเอาไว้แน่นร่างกายของเขาถูกทำความสะอาดอย่างดี อย่างน้อยไอ้ผู้ชายคนนี้มันก็ยังเป็นคนที่มีศีลธรรมพอสมควร ในเมื่อมันกล้าที่จะมีเซ็กส์กับเขามันก็ต้องรับผิดชอบด้วยการทำความสะอาดเขาอยู่แล้วแหละ ไทเกอร์ดึงมือของสิงห์เหนือออกจากเอวเตรียมตัวที่จะลุกไปแต่งตัวกลับบ้านสักทีป่านนี้น้องชายของเขาก็คงจะถามหาแล้ว 

ต่อให้เขาหิ้วผู้หญิงมากินข้างนอกแต่ก็ไม่เคยที่จะไม่กลับบ้านเลยสักครั้ง แต่ทุกครั้งที่เขามีอะไรกับสิงห์เหนือเขาก็มักจะนอนค้างข้างนอกอยู่ทุกครั้ง น้องชายของเขาคงจะสงสัยในเรื่องนี้มากแล้วแน่ๆเลย ยิ่งคิดถึงน้องชายก็อยากที่จะกลับไปหาน้องอยากจะไปกอดแล้วหอมแก้มกลมๆ ของน้องตัวเองสักที 

"จะไปไหนเช้าอยู่เลยเมื่อคืนก็ตั้งหลายรอบลุกไหวได้ไงเนี่ย"

สิงห์เหนือที่รู้สึกตัวก็รีบคว้าตัวของไทเกอร์มากอดเอาไว้แน่นกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนีหายเข้าไปอีก เมื่อถูกกอดแบบนั้นก็ทำให้ไทเกอร์ รีบดึงมือของสิงห์เหนือออกทันทีเพราะเขาจะต้องรีบกลับบ้านไปหาน้องชายสุดที่รักของเขา ถ้าไปช้าเห็นทีน้องคงจะซักไซร้เรื่องของเขาเป็นแน่

"ปล่อยเลยนะ กูจะกลับบ้าน"

"มึงพูดคำหยาบอีกแล้วเดี๋ยวกูตบปากให้"

"ปล่อยสิวะ จะกลับบ้านจริงๆ ถ้าน้องเห็นว่ากูไม่อยู่บ้าน น้องคงจะซักไซ้เรื่องที่กูไม่อยู่บ้านแน่ๆ มึงจะให้กูตอบน้องว่าไงมาเอากับมึงเนี่ยนะปัญญาอ่อน"

"เรื่องแต่งงานมึงจะตกลงไหม"

"ขอแค่มึงไม่แตะต้องน้องกู กูยอมแต่งงานกับมึงก็ได้ เรื่องนี้กูจะไปคุยกับพ่อกูเองทางของมึงก็จัดการของมึงก็แล้วกัน หลังจากแต่งงานแล้วเพิ่งลบคลิปของกูด้วยเข้าใจตรงกันนะ"

"ได้ พอเข้าหอเสร็จกูจะลบคลิปออกให้ แล้วจะไม่เจ็บคลิปมึงไว้แม้แต่อันเดียว กูเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นและหลังจากที่กูกับมึงแต่งงานกันเป็นผัวเมียจริงๆ มึงควรเปลี่ยนสรรพนามในการเรียกกูด้วย กูอายุเยอะกว่ามึงต้องเรียกกูว่าพี่แล้วแทนตัวเองด้วยชื่อเล่น"

"ขนาดมึงยังพูดไม่ดีกับกูเลย ทำไมกูต้องพูดดีกับมึงด้วยวะ"

"เพราะกูอายุเยอะกว่า อย่าก้าวร้าวไม่อย่างนั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือนมึง"

"เออ ๆ กูกลับบ้านแล้ว และตอนนี้มึงเอามือที่กอดเอวกูออกด้วย"

สิงห์เหนือจึงยอมปล่อยมือแต่โดยดี ไทเกอร์แต่งตัวเสร็จก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเดินออกมาจากห้องทำงานของตัวเองเพื่อที่จะกลับบ้าน นนท์ลูกน้องของสิงห์เหนือเดินเข้ามาหาสิงห์เหนือที่ตอนนี้อยู่ในชุดเมื่อคืนนี้เรียบร้อย

"คุณสิงห์ครับยังจะให้พลตามคุณไทเกอร์ต่อมั้ยครับ"

"ตามต่อไป อย่าให้ไอ้เด็กนั้นจับได้ แล้วก็คอยดูแลเปอร์เซียด้วย อย่างน้อยเด็กคนนั้นก็เป็นน้องชายของเมียกู"

เมื่อเจ้านายของเขาพูดแบบนั้นนนท์ก็ได้แต่ทำตามอย่างว่าง่าย นนท์แจ้งรายละเอียดของงานในวันนี้ พวกเขาจะต้องไปตรวจโรงงานที่ต่างจังหวัดในวันนี้ แต่สิงห์เหนือกลับปฏิเสธและให้เลื่อนการไปตรวจโรงงานในวันนี้ไปก่อน 

"งานของวันนี้มีแค่นี้ใช่มั้ย"

"ครับ ไม่มีงานอื่นแล้วครับ"

"ต่อสายหาพ่อกับแม่ของของฉันหน่อย ฉันจะคุยกับพวกเขา"

"ได้ครับคุณสิงห์เดี๋ยวผมจะจัดการต่อสายตรงหาคุณท่านทั้งสองเลยครับ"

นนท์พูดขึ้นตกก่อนที่เขาจะโทรไปหาพ่อกับแม่ของสิงห์เหนือ ไม่นานพัตตาก็รับสายในทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของเลขาคนสนิทลูกชายตัวเอง 

"คงจะแต่งงานกับไทเกอร์ คืนนี้คงจะไปที่บ้านหลังนั้นเพื่อที่จะคุยเรื่องการแต่งงาน เน้นฤกษ์สะดวกสัปดาห์หน้าแม่เป็นกลับมาเพื่อร่วมงานแต่งงานของผมด้วย"

"แกแน่ใจว่าจะแต่งงานกับเด็กคนนั้น เขาไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วนะ ถ้าแกจะแต่งงานเพราะว่าอีกฝ่ายเป็นหัวหน้าตระกูลแม่คิดว่าลูกไม่ควรที่จะเอาความแค้นในอดีตมาผูกมัดตัวเองแบบนี้"

"ผมไม่ได้ผูกมัดอะไรเรื่องนี้ผมคุยกับไทเกอร์เรียบร้อยแล้ว เขาตกลงที่จะแต่งงานกับผมวันนี้เขาจะกลับไปคุยกับพ่อของเขา ต่อให้แม่ห้ามผมผมก็จะแต่งงานกับเขา"

"ถ้าแกตัดสินใจที่จะเลือกทำแบบนี้แกก็ทำไปเถอะ จะแต่งงานวันไหนก็โทรมาบอกแล้วกันจะไปก่อนหน้านั้นสัก 2 วัน ถ้าเรื่องนี้เป็นสิ่งที่แกตัดสินใจแล้วฉันก็ไม่ได้ห้ามอะไรขอแค่แกอยู่กับสิ่งที่แกตัดสินใจให้ได้ก็พอ"

"คนที่ผมหมายตาเอาไว้ไม่มีทางที่จะให้คนอื่นไปได้ง่าย ๆ หรอก ผมโทรมาบอกแค่นี้แหละ"

แม่ของเขาไม่ได้ตอบกลับอะไรก่อนที่อีกฝ่ายจะเป็นคนตัดสายไปก่อนสิงห์เหนือรู้ดีว่า แม่ของเขานั้นยอมรับเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วเขาหันไปสั่งให้นนท์ไปเตรียมของหมั้นให้เรียบร้อย เพราะคืนนี้เขาจะไปที่บ้านของไทเกอร์

ไทเกอร์ไม่รู้ว่าจะพูดกับพ่อของเขาอย่างไรดี เขากลับมาถึงที่บ้านก็กระอักกะอ่วนเห็นน้องชายนั่งรอเขาอยู่แล้วเมื่อยกโทรศัพท์ขึ้นก็พบว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ความชิปหายมาเยือนเขาจริงๆ เปอร์เซียเห็นว่าพี่ชายกลับมาแล้วจึงวางหนังสือเรียนลงที่โต๊ะ จับจองไปยังพี่ชายที่มีรอยจูบเต็มลำคอไปหมด และแน่นอนว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นเป็นจริงว่าพี่ชายของเขาต้องไปนอนกับผู้หญิงพวกนั้นอย่างแน่นอนเมื่อไทเกอร์เห็นน้องชายรออยู่แล้วสายตาของเขาก็สลดลงมานิดนึง ต้องทำตัวน่าสงสารไม่อย่างนั้นน้องของเขาคงจะโมโหแน่ๆ

"เมื่อคืนนี้พี่ไม่กลับบ้านพี่ไปนอนค้างที่ไหนครับ"

เปอร์เซียเปิดประเด็นขึ้นมาทำให้เขากระอักกะอ่วนใจหนักขึ้นไปอีกท่าทางที่ดูมีพิรุธของเขาทำให้เปอร์เซียจับทางได้ว่าอีกฝ่ายเตรียมที่จะโกหก 

"คิดก่อนพูดนะครับ ผมไม่ชอบคนโกหกพี่ก็น่าจะรู้ ผมรู้นะว่าพี่ไปเอากับคนอื่นมาพวกผู้หญิงพวกนั้นเป็นพนักงานของพี่นะครับ พี่ไม่ควรที่จะไปทำรุ่มร่ามกับเขา ผมขอล่ะครับ ถ้าพี่อยากจะมีอะไรกับใครพี่ก็หาแฟนเป็นตัวเป็นตนอย่าไปทำแบบนั้นเลย"

"เมื่อคืนนี้พี่นอนที่ห้องทำงานที่ไนท์คลับ พี่เจอกับสิงห์เหนือเราสองคนมีอะไรกันพี่จะไม่โกหกน้องหรอกนะ ที่พูดตามตรงว่าพี่มีอะไรกับเขามา 2 ครั้งแล้วที่ตั้งใจว่าจะคุยกับพ่อเรื่องการแต่งงาน เพราะสิงห์เหนือขอพี่แต่งงานเมื่อเช้านี้"

"พี่มั่นใจได้ยังไงครับว่าเขาอยากจะแต่งงานกับพี่จริงๆ ไม่ใช่ต้องการจะแก้แค้นพี่"

"นอกจากพ่อแม่เราผิดใจกับเขาแล้วพี่ก็ไม่เคยไปก้าวก่ายทำอะไรเขาเลย พี่ขอโทษนะที่ก่อนหน้านี้พี่โกหกน้องไปคราวก่อน แต่ว่าวันนี้พี่ไม่รู้จะคุยกับพ่อยังไงดีพี่กลัวว่าเรื่องของพี่กับสิงห์เหนือจะทำให้ครอบครัวเรามีปัญหา"

"ถ้าแกอยากจะแต่งงานก็แต่งไปเถอะ"

เปลี่ยนเย็นชาของผู้เป็นพ่อพูดขึ้นในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเดินลงบันไดอย่างช้าๆ สายตาของเขานิ่งมากจนทำให้ไทเกอร์รู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นมีอะไรแอบแฝง ตั้งแต่เด็กจนโตพ่อของเขาคอยบอกกับเขาว่าตระกูลของสิงห์เหนือเป็นตระกูลที่ไม่ดี และยังเป็นคู่แข่งกับพวกเขาอีกไม่ให้ตัวของเขาไปยุ่งเกี่ยวแต่ในครั้งนี้พ่อกับยอมให้เขาแต่งงานโดยง่าย เขาไม่คิดว่ามันจะง่ายขณะนี้มาก่อน

"ทำไมพ่อยอมให้พี่เสือแต่งงานกับพี่สิงห์เหนือง่ายๆ แบบนั้นล่ะครับ ผมไม่เข้าใจเลยทั้งๆ ที่ 2 ตระกูลเรามีปัญหากับเขามาโดยตลอด การที่เขาขอแต่งงานก็ย่อมมีเรื่องของผลประโยชน์ติดพ่วงมาด้วย พ่อผมไม่เข้าใจ"

"แกกลับขึ้นไปบนห้องซะเปอร์เซียพ่อมีเรื่องจะคุยกับไทเกอร์ เรื่องนี้ลูกมีคนยุ่งใช้ชีวิตของลูกไปอย่ามายุ่งกับเรื่องนี้เลย"

เปอร์เซียไม่อยากที่จะทะเลาะกับพ่อเขาจึงตัดสินใจที่จะเดินขึ้นไปบนห้องแม้ใจของเขาอยากจะช่วยเหลือพี่ชายคนนี้มากแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะฝืนคำสั่งของผู้เป็นพ่อได้ เขาลูบมือของพี่ชายเบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบใจพี่ชายของตัวเองและอยากจะเตือนว่าให้คุยกับพ่อดีๆ เปอร์เซียเดินจากไปแล้วเหลือแค่ศิระและไทเกอร์

สิงห์เหนือมาที่บ้านของไทเกอร์จริงๆ พร้อมกับคนของเขาอีก 4-5 คนที่ยกกองสินสอดมาถึงที่บ้าน ศิระมองสิงห์เหนือด้วยท่าทางที่ไม่เป็นมิตรนักแต่ก็ไม่ได้แสดงกิริยาท่าทางอะไรออกมามากมาย เขามองสินสอดที่สิงห์เหนือมอบให้ไม่ได้สนใจข้าวของพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย มีเพียงแค่คำถามเดียวที่เขาอยากจะถามสิงห์เหนือเพียงเท่านั้น

"นายตั้งใจที่จะแต่งงานกับลูกชายของฉันจริงอย่างนั้นหรอ ไม่ใช่ว่านายต้องการจะแก้แค้นอะไรหรือเปล่า"

"ผมไม่ได้เป็นคนคิดเล็กคิดน้อย คุณก็รู้นี่ที่ผมแต่งงานก็เพราะอยากจะสานต่อเจตนารมณ์ของคุณตาผม ขอบคุณพ่อของคุณเท่านั้นเอง สิ่งที่คุณทำไม่ได้ผมทำได้อย่างแน่นอน"

"อีกอย่างผมไม่หนีงานแต่งทำให้เจ้าสาวอับอายหรอก เพราะผมไม่ใช่คุณนะครับ เรื่องการแต่งงานผมตกลงกับลูกชายของคุณเรียบร้อยแล้ว อาทิตย์หน้าผมจะจัดงานแต่ง ทางผมเป็นฝั่งเจ้าบ่าว ส่วนพวกคุณเป็นฝั่งเจ้าสาว ยังไงก็ฝากด้วยนะครับคุณพ่อตา"

สิงห์เหนือพูดกับศิระแบบนั้นพร้อมกับยิ้มออกมาที่มุมปากเล็กน้อยเขาหันหลังกลับไป โดยที่ไม่ได้พูดคำร่ำลาหรือทำตัวมีมารยาทอะไรขนาดนั้น สิงห์เหนือก็ไม่อยากที่จะพูดอะไรมากมายกับคนแบบนี้ คนที่ไม่มีความรับผิดชอบสมแล้วที่พ่อของเขาไม่มอบตำแหน่งหัวหน้าตระกูลนี้ให้ แต่กลับมอบให้หลานชายอย่างไทเกอร์ ไปครอบครองแทน