บทที่ 9 ความรู้สึกที่เปลี่ยน
ตอนที่ 9
ความรู้สึกที่เปลี่ยน
@อีกด้าน
หลังจากที่เขาปฏิเสธน้ำตาลไปแล้ว หมออาทิตย์ก็นั่งดื่มต่อ ระหว่างนั้นเขาสังเกตเห็นสาวสวยที่นั่งโต๊ะข้างๆหายไปด้วย ไม่ใช่เขาไม่สังเกตว่าใครส่งสายตาเชิญชวนมาหาเขาและไอ้ตัวยุ่งข้างๆ ถึงแม้จะนั่งนิ่งๆเหมือนไม่สนใจแต่ทุกอย่างถูกเก็บรายละเอียดอยู่เงียบๆ
เมื่อรู้สึกว่าคนที่ไปเข้าห้องน้ำหายไปนานกว่าปกติ จึงรู้ว่าอีกคนคงไปทำอย่างอื่นด้วยแน่นอน มือหนาคว้าโทรศัพท์ทันทีแล้วกดออก
“เฮ้ย!! อะไรวะไอ้หมอ น้องไปยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยอย่าเพิ่งโทรตาม ให้มันสบายตัวบ้างเถอะว่ะ”
หมอกวินทร์พูดขึ้นเหมือนรู้ เขาจึงมองเพื่อนด้วยสายตาคมดุแทบจะกินหัวเพื่อนสนิทที่รู้เห็นเป็นใจไปกับไอ้ตัวยุ่ง
"มึงก็อีกคน”
“อ้าว! มึงจะห้ามอะไรมันหนักหนาวะ มันขอไปเต้นหน้าเวทีมึงก็ห้าม และนี่มันก็คงอยากปลดปล่อยบ้างตามประสาหนุ่มๆ”
“ยุ่ง!!”
ร่างหนาลุกขึ้นยืน เขากดโทรศัพท์เกือบจะสิบครั้งแล้ว แต่ปลายสายไม่ยอมรับจนเขาชักเริ่มหงุดหงิดจึงรีบเดินออกไปห้องน้ำทางด้านหลัง เพราะถ้าจะทำเรื่องอย่างว่าเขารู้ดีว่าอยู่ส่วนไหนของผับ
"อ้าว เฮ้ย!! ไอ้หมอไหนบอกไม่หวงแค่น้องไงวะ"
เสียงตะโกนตามหลังของกลุ่มเพื่อนพร้อมเสียงโห่แซวแต่ชายหนุ่มก็ไม่สนใจรีบสาวเท้ายาวมุ่งไปที่ห้องน้ำหลังผับทันที
@ไทม์
ครืดดดดด
เสียงโทรศัพท์สั่นกระหน่ำขึ้นเป็นรอบที่ยี่สิบแล้วมั่ง เสียงตั้งสั่นทำให้ผมรู้สึกเสียอารมณ์ที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มกับสาวสวยที่กำลังก้มลงจัดการตัวตนของผมในห้องน้ำ ปากบางสีสวยกำลังครอบแท่งร้อนอย่างเอร็ดอร่อย น้ำใสๆไหลออกมาจากปากบางสวยยิ่งดูเซ็กซี่ อกตูมที่โผล่พ้นออกมายิ่งทำให้อารมณ์ผมพุ่งกระฉูด อยากกระแทกแท่งร้อนเข้าไปในปากบางสวยจนสุดลำแต่กลัวว่าอีกคนจะรับไม่ไหว เสร็จจากท่านี้จะกดเข้าร่องสาวให้มิดด้ามเลยทีเดียว
“อืมมม อย่างนั้นแหละ อ่าสส”
ผมครางอย่างพึงพอใจ ไม่นึกว่าคนตัวเล็กจะเก่งขนาดนี้ทำผมแทบแตกคาปากเธอ
แต่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมตัดสินใจกดรับสายเพื่อตัดรำคาญ อีกทั้งกลัวว่าอีกคนจะเป็นห่วงที่หายไปนาน อย่างน้อยได้บอกไว้ว่าผมยังไม่สะดวกจะเข้าไปในผับก็ยังดี
(อยู่ไหน)
แต่พอกดรับปลายสายก็กรอกเสียงห้วนมาทันที หากเห็นหน้าตอนนี้คิ้วหนาคงชนกันดังโครม ดวงตาคมกริบคงดุดันน่ากลัว สีหน้าเกรี้ยวกราดอย่างที่เคยทำให้ผมเห็นอยู่บ่อยครั้งในยามที่เขาโกรธหรือไม่พอใจ
แต่ครั้งนี้ดูน้ำเสียงจะโกรธคูณสามเท่าเลยทีเดียว
“อะ.อ่าส เดี๋ยวผมไป”
“ถามว่าอยู่ที่ไหน”
“ทะ ทำธุระเสร็จเดี๋ยวเข้าไปไง อะ...อืมม.”
ผมรีบกรอกเสียงเพื่อจะได้ตัดสายแต่ไม่วายส่งเสียงครางกระเส่าออกไปด้วย เพราะปลายลำแท่งร้อนถูกหญิงสาวดูดดุนและใช้ลิ้นอุ่นละเลงจนรู้สึกเสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว ก็มันเสียว
(กูถามว่ามึงอยู่ตรงไหน!!)
แต่เสียงเข้มที่ตอบกลับมาทำผมตกใจกับสรรพนามของคนตัวโตที่เปลี่ยนไปจนผมชะงักไปทันที ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี และดูท่าอีกคนคงโมโหมากน่าดู เขาไม่เคยแทนตัวเองแบบนี้กับผมเลยสักครั้งไม่ว่าจะโกรธมากแค่ไหนก็ตามที
(มึงอยู่ห้องไหน!)
เสียงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆเสียจนผมชักหวั่นใจ ว่าคนตัวโตไม่ได้มาแค่เสียงแน่ๆ เพราะได้ยินเสียงเท้าหนักๆและเสียงดังเคาะประตูห้องน้ำก็ตามมาอีกด้วย
ก๊อกๆๆๆ
เสียงเคาะประตูดังระรัวมาจากห้องที่อยู่ฝั่งประตูทางเข้าไล่มาเรื่อยๆอย่างไม่เกรงใจคู่อื่นที่ครางกันระงม
ตามมาด้วยเสียงสบถด่าจากคู่รักคู่อื่นที่มาปลดปล่อยกันในนี้เหมือนกันกับผม
ห้องน้ำในผับโปรดจำไว้ว่ามันคือที่พลอดรักชั่วคราว เป็นที่ปลดปล่อยกามารมณ์ ไม่ใช่แค่สถานที่ปลดทุกข์อย่างเดียวเท่านั้น
จนเสียงเคาะประตูและเสียงเท้าหนักๆจะมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องผม ทำเอาใจผมเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ
ตึก ตึก ตึก
(จะออกมาเองหรือต้องให้กูเข้าไป)
เสียงดุห้วนดังอยู่หน้าห้อง เพราะปลายสายกดตัดทิ้งไปแล้ว ผมจ้องหน้าประตูตัวเองอย่างคิดไม่ตกว่าจะเอาอย่างไรดี ก่อนจะหันมามองหน้าหวานที่หยุดการกระทำทั้งหมดทั้งมวลแล้ว เราทั้งสองมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนผมจะพยักหน้าให้เธอจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อย
“ออกมา!!”
คำสั่งด้านนอกเหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจ ทั้งโมโหเขาที่เข้ามาขัดจังหวะและโมโหเรื่องที่เขาปล่อยให้ผู้หญิงที่ชื่อน้ำตาลลวนลาม ผมยังไม่ว่าอะไรเลยสักคำ แล้วนี่จะมาทำน้ำเสียงดุดันใส่ผมทำไม แต่สุดท้ายผมก็ต้องเปิดประตูเพราะอีกคนยื่นคำขาดมาแล้ว
เอี๊ยดดดดด
ผมเปิดประตูและให้หญิงสาวที่แต่งตัวเสร็จแล้วแต่ก็ยังไม่เรียบร้อยดีเดินออกไปก่อน คนตัวโตจ้องเธอด้วยสายตาคมดุจนเธอแทบมุดดินหนีออกไปทีเดียว
ขวับ!!
ก่อนจะหันมาจ้องหน้าผมสีหน้าไม่พอใจ คิ้วหนาขมวดชนกันแน่นอย่างที่เดาไว้ไม่มีผิด กรามขบกันแน่นจนเห็นเส้นเลือดนูนบนใบหน้าหล่อ แต่ผมก็มีอารมณ์เหมือนกันนี่น่า ทีตัวเองผมยังไม่ว่าสักคำ
“โว๊ะ!! แม่งอะไรนักหนา ผมกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มทำไมต้องมาขวางด้วย”
ผมยังยืนอยู่ในห้องน้ำน้องชายยังแข็งโด่เพราะยังไม่ได้ปลดปล่อย ถึงแม้จะเสียอารมณ์ไปบ้างกับสิ่งที่เผชิญอยู่ในตอนนี้แต่ความอยากมันยังมี ดวงตาคมดุก้มมองช่วงล่างด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะตวัดสายตามองมาที่ผมอย่างไม่ชอบใจ
“รีบเก็บให้เรียบร้อยแล้วตามฉันออกมา”
“ไม่!!"
"นี่กล้าขัดคำสั่งฉันหรือไง"
"ทีอาทิตย์ผมยังไม่ว่าสักคำเลยเรื่องที่ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นลวนลาม”
ผมตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด ทำหน้าเหยเกด้วยความอึดอัดเจ็บปวดตรงแท่งร้อน ทำไมผมต้องทำตามคำสั่งของเขาด้วย
นี่มันเรื่องส่วนตัวของผมและผมยังอารมณ์ค้างอยู่เลยจะให้เดินออกไปตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยต้องได้ปลดปล่อยออกมาซะก่อน
“...........” หมอหนุ่มมองผมอย่างไม่พอใจที่ผมขัดคำสั่ง จ้องมองผมเขม็ง
“โอ้ย! อาทิตย์ก็เห็นว่ามันตั้งโด่ เดี๋ยวเสร็จตรงนี้แล้วจะตามไป”
ผมบอกคนตัวโตสีหน้าไม่สบอารมณ์ หงุดหงิดจนบอกไม่ถูก มือเริ่มสาวแท่งร้อนตัวเองใส่หน้าคนตัวโตซะเลยอย่างไม่อาย ในเมื่ออยากจะยืนอยู่ตรงนี้ก็ตามใจ เพราะไม่มีใครเดินมาอยู่แล้วตั้งแต่เขามาเคาะไล่ทีละห้อง
“ไม่รู้จะมาขัดจังหวะทำไมกัน มันบาปไม่รู้หรือไง” ประโยคหลังผมบ่นอุบคนเดียวก่อนจะเอื้อมปิดประตูห้องน้ำเพื่อจัดการช่วยตัวเองต่อ แต่ทว่า..
“เดี๋ยวฉันช่วยเอง” เสียงอีกฝ่ายอ่อนลงจากเดิมที่เกรี้ยวกราด กลายเป็นอ่อนแสงลงมาทันที
"ห๊ะ!!" ผมอุทานด้วยความตกใจ เมื่อร่างหนาแทรกเข้ามาด้านในอย่างรวดเร็วก่อนจะปิดประตูล็อกจากด้านใน เราทั้งสองสบประสานสายตากันนิ่ง ผมยังคงอ้าปากพะงาบๆตกใจในสิ่งที่เขาบอก ยังไม่ทันได้พูดอะไรมือหนาของเขาก็มาจับท่อนลำใหญ่ขนาดพอดีมือให้ทันที ความอุ่นร้อนของมือหนาที่ใช้นิ้วโป้งคลึงปลายลำทำให้ผมรู้สึกดี หมอหนุ่มรู้ว่าจุดไหนที่ทำให้ผมเสียวจนแทบขาดใจ
“อะ อ๊ะ ตรงนั้น อ่าสสส”
เสียงครางอย่างพอใจเมื่ออีกฝ่ายเริ่มรูดขึ้นลงอีกทั้งยังบดคลึงปลายลำให้ผมเสียวเล่นอีกด้วย
ดวงตาคมกริบมองท่อนลำผมด้วยสีหน้าพอใจ ก่อนจะเงยขึ้นมาสบตาผมนิ่ง มือสองข้างของผมโอบรอบคอเขาไว้แน่นเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวเมื่อเขาเร่งความเร็วถี่ขึ้น มือหนาสาวแท่งเอ็นร้อนเข้าออกไม่หยุด ผมขยับสะโพกแกร่งเพื่อให้เข้ากับจังหวะที่เขาเร่งความเร็ว
"อ่าสส อืมมม อาทิตย์เร็วกว่านี้"
ผมบอกคนตรงหน้า ความรู้สึกผมตอนนี้เหมือนได้ล่องลอยไปบนปุยเมฆ ผมจับใบหน้าหล่อที่จ้องผมตาเป็นมันเข้ามาบดจูบครั้งนี้หนักหน่วงรุนแรง ผมพยายามแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากของอีกคน
แต่ทว่าคนที่นำเกมกลับกลายเป็นเขา หมอหนุ่มแทรกลิ้นเข้ามาดูดดุน ลิ้นอุ่นเข้ามาซอนไซความหวานในโพรงปากนุ่มซะเอง เราแลกลิ้นนัวเนีย รสจูบครั้งนี้มันต่างจากเมื่อตอนกลางวันลิบลับ ปากหนาขบกัดปากผมเบาๆอย่างหยอกเย้าแล้วค่อยประกบแนบชิดอย่างดูดดื่มอีกครั้งอย่างเมามันส์ มันเป็นจูบที่ผมรู้คิดว่าดีที่สุดในชีวิตเลยทีเดียว
"อืมม ผมจะไม่ไหวแล้ว อ่าสสส"
ในจังหวะที่เขาปล่อยให้ผมได้มีโอกาสหายใจเข้าใจปอดเต็มแรง ผมจึงเอ่ยบอกเขาเสียงกระเส่า มือหนาจึงเร่งสาวแท่งร้อนรัวเร็ว ผมกระแทกสะโพกสอบเข้าไปในมืออุ่นหนาสองสามครั้ง จนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหวเกร็งกระตุกก่อนจะพุ่งน้ำรักขาวขุ่นออกมา
"อ่าาส อืมมมมม"
หลังจากที่ปลดปล่อยจนหมดทุกหยาดหยด ผมก็ปล่อยมือที่โอบรอบคอเขาไว้ก่อนจะก้มลงจัดการตัวเองเก็บน้องชายเข้าไปไว้ที่เดิม เงยหน้าขึ้นสบตาคมดุของคนตัวโตที่จ้องผมนิ่งอยู่ก่อนแล้ว
ผมไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่เพราะตอนนี้สีหน้าที่เรียบนิ่งของเขาไม่แสดงอาการใดๆออกมาเลย มันช่างแตกต่างกับตอนที่เขาจูบผม
ตอนนั้นทั้งแววตาสีหน้าและท่าทางของเขามันดูดดื่ม เร่าร้อน รุนแรงและหนักหน่วงจนผมคิดว่าเขาเองก็คงมีอารมณ์ไม่น้อยทีเดียว ผมจึงจ้องลงไปยังท่อนล่างของอีกคนทันทีโดยอัตโนมัติ
"อย่าแม้แต่จะคิด!!" เขาพูดเสียงดุพลางหันหลังให้ทันทีอย่างรู้ทันความคิดของผม เมื่อเห็นว่าผมจัดแจงตัวเองเสร็จแล้ว ร่างหนาจึงได้เปิดประตูออกไปล้างมือตรงอ่างล้างหน้า
ผมเดินตามออกมาเงียบๆ รู้ว่าเขายังคงโมโหจึงเข้าไปโอบเอวหนาไว้แน่น แนบใบหน้าไว้บนแผ่นหลังแกร่งอบอุ่นอย่างออดอ้อน กลิ่นหอมจางๆจากเสื้อและน้ำหอมประจำตัวของเขามันช่างอบอุ่นและรู้สึกดี
"ผมขอโทษ"
ผมเอ่ยคำขอโทษเบาๆ แนบใบหน้าและโอบเอวสอบของอีกคนไว้แน่นกว่าเดิม บดเบียดตัวเองแทบจะสิงอยู่ทางข้างหลังเขา รู้สึกได้ว่าคนตัวโตตรงหน้าเกร็งตัวเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนมือมาจับแขนผมไว้
"ไปกันเถอะ" เสียงทุ้มเอ่ยบอกก่อนจะแกะมือผมออกจากเอวสอบของเขาแล้วเดินออกจากห้องน้ำไปทันที ผมได้แต่มองตามแผ่นหลังด้วยความรู้สึกหลากหลาย และก็รู้ว่าผิดที่ทำตัวให้เขาต้องเป็นห่วง
"แต่ว่าเมื่อกี้ดีมากเลยนะ ต่อไปทำให้ผมทุกคืนได้ไหม ตอนเช้าด้วยได้ยิ่งดี นะครับ"
ดูเหมือนคนที่เดินอยู่ข้างหน้าจะชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินหนีผมเข้าไปด้านในอย่างเร่งรีบ
ผมยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างชอบใจคิดว่าเขาคงได้ยินชัดเจนทีเดียว เพราะผมตะโกนออกมาซะดังลั่นขนาดนั้น ก่อนจะวิ่งตามเขาไปทันที ความขุ่นเคืองที่มีก่อนหน้าหายไปสิ้น
@ด้านในผับ
"มาแล้วโว้ย" เสียงหมอกวินทร์เรียกผมซะดังลั่น ส่วนคนตัวโตเข้าไปนั่งลงที่เดิมทำสีหน้าปกติซะจนผมอยากจะให้รางวัลดารานำชายไปครอง
"เป็นไงไอ้หนู สบายตัวขึ้นเยอะเลยละสิ หน้าใสมาเชียว"
หมอโอ๊ตทักขึ้นท่าทางของแต่ละคนเมามากเลยทีเดียว ยกเว้นคนตัวโตที่เห็นยังมีอาการนิ่งๆ อาจจะหายเป็นปลิดทิ้งแล้วตั้งแต่อยู่ในห้องน้ำ
"ว่าแต่สาวๆของเราแจ่มมากไหมวะ เสร็จไปกี่น้ำ" หมอกวินทร์ยังคงกระแซะ
"ว่าไงวะ ถึงใจไหม" เสียงเร่งเร้าให้ผมตอบ ผมได้แต่ยิ้มเจื่อนๆไม่รู้จะตอบว่ายังไงดี ถามว่าถึงใจมากไหมบอกได้เลยว่าสุดยอด แจ่มมากไหม ก็บอกได้อีกเลยว่าหน้าตาดีอันดับต้นไม่มีใครเกินคนนี้แน่ ผมเหลือบตามองคนตัวโตที่นั่งกระดกเหล้าขึ้นดื่มเงียบ
"ติดใจเลยละครับ รอบหน้าผมคงต้องขอจัดอีก" ก่อนจะตัดสินใจตอบออกไป จนคนตัวโตที่เพิ่งกระดกเหล้าเข้าปากแทบสำลักออกมาทันที
ผมจึงต้องลูบหลังให้เขาเพราะอยู่ใกล้สุด แต่ต้องเจอกับสายตาคมดุที่จ้องผมอย่างคาดโทษ ผมได้แต่ยิ้มแหย่ให้เขา
"กลับได้แล้ว"
จู่ๆคนตัวโตก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วฉุดผมที่กำลังนั่งดื่มลุกตาม ผมเองก็ไม่อยากกลับตอนนี้ อยากนั่งดื่มต่ออีกสักหน่อย
"จะรีบกลับทำไม เอิ๊กกก อยู่ต่ออีกดิวะ" หมอโอ๊ตพูดเสียงยานคางด้วยความเมา ลุกขึ้นยืนก็แทบจะทรงตัวไม่ไหว
"มึงนะกลับได้แล้ว เจ้าบ่าวหน้าโทรมระวังเถอะเมียจะหนีไปมีชู้"
คนตัวโตที่ยืนเต็มความสูงเอ่ยขึ้นมองหน้าเพื่อนตัวเองด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแต่ก็แฝงไว้ด้วยความเป็นห่วง
"ไอ้เชี้ย! ไม่ต้องมาแช่งกูเลย ขนาดหล่อรวยอย่างมึงแฟนยังทิ้ง"
ด้วยความเมาและสนุกปากหมอโอ๊ตไม่ทันระวังคำพูด จนทำให้คนตัวโตหน้าเงียบขรึมไปทันที หมอกวินทร์รีบตบหัวเพื่อนไปหนึ่งทีที่ปากเปราะ ผมได้แต่ยืนงงมองหน้าคนตัวโตที่มีสีหน้าเครียด เขาเคยมีแฟน แล้วใครกันกล้าทิ้งคนเฟอร์เฟค แบบนี้ไปได้
"เฮ้ย กูขอโทษ" หมอโอ๊ตได้สติรีบพูดขอโทษขอโพยเพื่อน แต่อีกคนไม่ได้ว่าอะไร หันไปพูดกับหมอกวินทร์เสียงเรียบ
"ไอ้วินทร์มึงไปส่งมันด้วย กลัวว่าจะแหกโค้งตายเสียก่อนได้เข้าพิธีแต่งงาน เมาเหมือนหมาซะขนาดนี้" หมอหนุ่มเอ่ยบอกหมอกวินทร์ก่อนจะลากผมออกไปทันที
