บทที่ 2085

หลังจากที่เขาปิดประตูห้องก็ว่างเปล่า แม้ว่าโคมระย้าในห้องจะสว่างมาก แต่กลางคืนข้างนอกก็มืดมาก เมลิสซ่ารู้สึกเหงาและความกลัวไม่รู้จบที่เข้ามาหาเธออย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตามตอนนี้เธอได้บอกเขาแล้วเธอก็จะยึดติดกับมันโดยธรรมชาติ

เธอมองไปที่นาฬิกาบนผนังและเกือบเที่ยงคืนแล้ว เมลิสซ่าเอื้อมมือไปปิดไฟในห้อง...