บทที่ 2 เจ้าบ่าวใบสั่ง EP2

“สวัสดีครับคุณจีรณัช อีลิเซียม เลานจ์ ยินดีต้อนรับครับ ไม่ทราบว่าค่ำคืนนี้มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ” เสียงทุ้มนุ่มนวลของทิกเกอร์ดังผ่านสาย

“ฉันต้องการผู้ชาย...ผู้ชายที่ดูแพงที่สุด สมบูรณ์แบบที่สุด และสามารถสวมบทบาทเป็นว่าที่เจ้าบ่าวของฉันในงานกาล่าได้แนบเนียนที่สุด ฉันมีเวลาแค่คืนนี้ที่จะเลือก เตรียมคนที่ดีที่สุดของคุณเอาไว้ ฉันกำลังไป”

สิบห้านาทีต่อมา จีรณัชในชุดเดรสสีแดงตัวเดิมก็ก้าวเท้าเข้ามาใน ‘อีลิเซียม เลานจ์’ สถานบันเทิงที่ซ่อนตัวอยู่ชั้นใต้ดินของโรงแรมห้าดาวสุดหรู ทันทีที่ก้าวพ้นประตูบานใหญ่ บรรยากาศภายในก็ราวกับหลุดเข้ามาสู่อีกโลกหนึ่ง เสียงดนตรีแจ๊สบรรเลงคลอเบาๆ กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นซิการ์และวิสกี้ชั้นเลิศ แสงไฟสลัวสีทองอร่ามขับเน้นให้สถานที่แห่งนี้ดูเร้นลับและเย้ายวนใจ

ทิกเกอร์ ผู้จัดการคลับในชุดสูททักซิโดสุดเนี้ยบเดินเข้ามาต้อนรับเธอด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะนำทางโปรดิวเซอร์สาวไปยังห้องวีไอพีส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหรา

“นี่คือ ‘โฮสต์’ ระดับท็อปไฟว์ของคลับเราครับคุณจีรณัช ทุกคนจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ กิริยามารยาทไร้ที่ติ และผ่านการอบรมเรื่องการปรนนิบัติลูกค้ามาอย่างเข้มงวด” ทิกเกอร์ผายมือไปยังชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดีห้าคนที่ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่เบื้องหน้า

จีรณัชนั่งไขว่ห้างบนโซฟาบุกำมะหยี่ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองผู้ชายเหล่านั้นตั้งแต่หัวจรดเท้า พวกเขาหล่อเหลา หุ่นดี และดูสะอาด แต่...มันยังไม่พอ

“คนแรก...ดูเด็กเกินไป พีรวัตรคงหัวเราะเยาะว่าฉันไปหลอกเด็กมหาลัยมาควง” เธอวิจารณ์เสียงเรียบ “คนที่สอง...แววตาดูประจบประแจงเกินไป ฉันต้องการผู้ชายที่ดูมีอำนาจ ไม่ใช่ลูกสุนัขเชื่องๆ คนที่เหลือก็ดู ธรรมดาเกินกว่าจะทำให้ฉันรู้สึกว่าชนะ”

ทิกเกอร์หน้าเจื่อนไปเล็กน้อย “เอ่อ...คุณจีรณัชครับ นี่คือระดับท็อปของเราแล้วนะครับ ถ้าคุณผู้หญิงยังไม่ถูกใจ”

“คลับของคุณมีแค่นี้หรือทิกเกอร์” หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นอย่างท้าทาย “ฉันพร้อมจ่ายไม่อั้น ขอแค่ใครสักคนที่ทำให้อดีตคู่หมั้นของฉันมันต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิต เมื่อเห็นเขา มีไหม...ผู้ชายแบบนั้น”

หญิงสาวผุดลุกขึ้นยืนด้วยความหงุดหงิด เธอเดินออกจากห้องวีไอพีเพื่อจะกลับ ทว่าในจังหวะที่เดินผ่านโซนที่นั่งส่วนตัวซึ่งค่อนข้างมืดมิดและเป็นมุมอับสายตา หางตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับเงาร่างของใครบางคน

ผู้ชายคนหนึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาเดี่ยวตัวใหญ่ ภายใต้แสงไฟสลัวที่สาดส่องลงมาเพียงเสี้ยวเดียว เธอเห็นร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและผิวสีแทนที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ แขนเสื้อถูกพับขึ้นลวกๆ อวดท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ชายหนุ่มกำลังนั่งถือแก้ววิสกี้ในมือซ้าย ส่วนมือขวากำลังเปิดอ่านหนังสือภาษาอังกฤษปกแข็งเล่มหนาด้วยท่วงท่าที่ผ่อนคลาย ทว่าแผ่รังสีอำนาจบางอย่างที่ทำให้คนมองแทบจะหยุดหายใจ

สิ่งที่สะกดสายตาของจีรณัชมากที่สุด ไม่ใช่แค่ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ที่หล่อราวกับรูปสลักของเทพเจ้ากรีก แต่เป็น ‘รอยสักรูปปีกซาตาน’ สีดำขลับที่โผล่พ้นร่มผ้าตรงสะบักหลังด้านซ้าย มันดูอันตราย ลึกลับ และดึงดูดใจอย่างบ้าคลั่ง

ผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนโฮสต์คนอื่นๆ ในคลับ เขาไม่มีท่าทีประจบประแจง ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง และแผ่กลิ่นอายของ ‘นักล่า’ ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเมื่อ

“ฉันต้องการผู้ชายคนนั้น” จีรณัชชี้เป้าหมายโดยไม่ละสายตาไปจากร่างสูง

ทิกเกอร์มองตามปลายนิ้วของหญิงสาวก่อนจะเบิกตากว้าง ผู้จัดการคลับมีสีหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด “เอ่อ...คุณจีรณัชครับ ผู้ชายคนนั้นคือ เมธาวิน เขาเป็น เอิ่ม... โฮสต์ระดับซูเปอร์เอ็กซ์คลูซีฟของเราครับ แต่ปัญหาคือ เขาเป็นคนเลือกรับงานตามอารมณ์ และเขาเพิ่งปฏิเสธลูกค้าวีไอพีไปสามรายรวดในคืนนี้ ผมเกรงว่า...”

“ไม่มีผู้ชายคนไหนบนโลกที่เงินของฉันซื้อไม่ได้” จีรณัชตัดบทอย่างเด็ดขาด เธอเดินตรงดิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มเป้าหมายทันทีโดยไม่สนใจคำทัดทานของผู้จัดการคลับ

เสียงรองเท้าส้นสูงที่เดินเข้ามาใกล้ ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังจดจ่ออยู่กับหนังสือค่อยๆ ละสายตาขึ้นมามอง นัยน์ตาสีนิลที่ดำสนิทราวกับรัตติกาลตวัดขึ้นสบตากับผู้มาเยือน นัยน์ตาคู่นั้นเยือกเย็น ลึกล้ำ และทรงพลังจนจีรณัชเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ

เมธาวิน หรือ ดีน ซีอีโอหนุ่มผู้ซ่อนตัวตนที่แท้จริงภายใต้หน้ากากของบาร์โฮสต์ ปรายตามองนางพญาในชุดเดรสสีแดงเบอร์กันดีตั้งแต่หัวจรดเท้า มุมปากของเขากระตุกขึ้นเล็กน้อยคล้ายจะเยาะหยัน

“คลับนี้ไม่มีป้ายบอกหรือครับว่า โซนนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว” น้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา ไร้ซึ่งความนอบน้อมที่โฮสต์พึงมีต่อลูกค้า

จีรณัชไม่ยอมให้ท่าทีเย่อหยิ่งนั้นมาข่มเธอได้ หญิงสาวถือวิสาสะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม ยกขาขึ้นไขว่ห้างด้วยท่วงท่าที่เซ็กซี่และเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“ฉันชื่อจีรณัช เป็นโปรดิวเซอร์ของแกรนเดีย โปรดักชั่น” เธอแนะนำตัวสั้นๆ และตรงประเด็น “ฉันมีข้อเสนอให้คุณ”

เมธาวินปิดหนังสือในมือลงช้าๆ วางมันลงบนโต๊ะกระจก แล้วเอนหลังพิงพนักโซฟา “ผมไม่รับงานแก้ขัดให้ผู้หญิงอกหักครับคุณผู้หญิง กลิ่นความแค้นบนตัวคุณมันฉุนจนกลบกลิ่นน้ำหอมชาแนลเสียหมดแล้ว”

คำพูดที่แทงใจดำอย่างจังทำเอาจีรณัชคิ้วกระตุก ผู้ชายคนนี้ฉลาดและอ่านคนขาดจนน่ากลัว แต่เธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมแพ้อะไรง่ายๆ โปรดิวเซอร์สาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าคลัตช์แบรนด์เนม หยิบสมุดเช็คออกมาจรดปากกาเซ็นลายเซ็นลงไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะฉีกมันแล้วเลื่อนไปตรงหน้าชายหนุ่ม

“ตัวเลขสิบล้าน…สำหรับเวลาสามวันของนาย”

จีรณัชเปิดฉากเจรจาด้วยข้อเสนอที่ใครได้ยินก็ต้องตาโตและแทบจะก้มกราบแทบเท้า หญิงสาวเลื่อนเช็คเงินสดที่เพิ่งจรดปลายปากกาเซ็นชื่อสดๆ ร้อนๆ ไปตรงหน้าชายหนุ่ม น้ำเสียงของเธอราบเรียบทว่าเปี่ยมไปด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ