บทที่ 3 เจ้าบ่าวใบสั่ง EP3

“ฉันไม่ได้มาหาคนควงแก้เหงา ไม่ได้ต้องการผู้ชายมานั่งฟังฉันร้องไห้ฟูมฟาย แต่ฉันมาจ้างนายไปเป็น ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของฉันในงานกาล่าระดับประเทศที่จะเกิดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า” โปรดิวเซอร์สาวเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยไฟแค้น “งานของนายคือแสดงเป็นผู้ชายที่เพอร์เฟกต์ที่สุด หลงรักฉันจนโงหัวไม่ขึ้น และทำให้แฟนเก่าของฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่เศษขยะที่ไม่มีค่าพอให้ฉันต้องชายตามอง”

ความเงียบทอดตัวลงระหว่างคนทั้งสอง มีเพียงเสียงน้ำแข็งกระทบแก้วคริสตัลดังกริ๊กเมื่อชายหนุ่มขยับข้อมือ

เมธาวินก้มลงมองเช็คเงินสดมูลค่าสิบล้านบาทบนโต๊ะด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่มีแม้แต่ความตื่นเต้น ความโลภ หรืออาการมือสั่นปรากฏให้เห็นในดวงตาคู่นั้นเลยแม้แต่น้อย มันผิดวิสัยของคนที่ทำอาชีพบริการและต้องดิ้นรนเพื่อเงิน ชายหนุ่มยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบช้าๆ ซึมซับรสชาติเฝื่อนขมที่ปลายลิ้น ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะเสียงดังตึงเบาๆ ทว่ากลับทำให้คนฟังรู้สึกชาวาบไปทั้งแผ่นหลัง

เขาไม่ได้ตอบรับข้อเสนอในทันที แต่กลับโน้มตัวข้ามโต๊ะกระจกเข้ามาหาหญิงสาวตรงหน้า การเคลื่อนไหวของเขานุ่มนวลทว่าแฝงไปด้วยความคุกคามดั่งเสือดำที่กำลังต้อนเหยื่อ

ระยะห่างที่ลดลงอย่างกะทันหัน ทำให้จีรณัชได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายสไตล์วูดดี้ที่ผสานกับกลิ่นมินต์อ่อนๆ จากลมหายใจของเขา มันเป็นกลิ่นที่เย้ายวน ดิบเถื่อน และเต็มไปด้วยเสน่ห์ทางเพศที่รุนแรงจนน่าใจหาย หัวใจที่เคยแข็งแกร่งดั่งหินผาเริ่มเต้นผิดจังหวะ ทว่าทิฐิที่ค้ำคอทำให้เธอยังคงนั่งหลังตรง ไม่ยอมขยับถอยหนีแม้แต่เซนติเมตรเดียว

“สิบล้าน...” เมธาวินทวนตัวเลขนั้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและทุ้มต่ำ นัยน์ตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะมองให้ทะลุถึงจิตวิญญาณที่กำลังบอบช้ำ “แลกกับการต้องไปเล่นละครปาหี่เป็นไม้กันหมา ให้ผู้หญิงที่เพิ่งถูกทิ้งมาหมาดๆ งั้นหรือครับ”

ประโยคเชือดเฉือนที่แทงใจดำอย่างจังทำเอาคิ้วเรียวของโปรดิวเซอร์สาวกระตุก หญิงสาวขบกรามแน่น ความโกรธที่ถูกสะกิดทำให้หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ

“คุณใช้เงินสิบล้านเพื่อซื้อความสะใจ เพื่อสร้างเกราะป้องกันความอ่อนแอที่กำลังกัดกินคุณอยู่ข้างใน” ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ส่งไปถึงดวงตา “แต่คุณรู้ไหมครับคุณจีรณัช การเอาเงินมาฟาดหน้าผมเพื่อหวังจะให้ผมไปเหยียบย่ำศักดิ์ศรีคนอื่น มันทำให้คุณดูไม่ต่างอะไรจากคนที่เพิ่งหักหลังคุณเลยสักนิด คุณประเมินค่าตัวผมต่ำเกินไปหรือเปล่าครับ”

“ต่ำเกินไป” จีรณัชแค่นหัวเราะในลำคอ เธอเกลียดสายตาที่เหมือนจะมองทะลุทุกความรู้สึกของเขา หญิงสาวโน้มตัวเข้าหาเขาบ้าง ท้าทายกลับอย่างไม่ยอมลดละ “นายเป็นแค่ผู้ชายที่หากินกับความเหงาของคนอื่น อย่ามาทำเป็นตีราคาตัวเองสูงลิบลิ่วไปหน่อยเลย ถ้าสิบล้านยังไม่พอ นายต้องการเท่าไหร่ก็ว่ามา ยี่สิบล้าน สามสิบล้าน หรือร้อยล้าน เสนอตัวเลขของนายมาได้เลย ฉันจ่ายไหว”

แววตาของจีรณัชเต็มไปด้วยความหยิ่งยโส เธอคุ้นเคยกับการใช้เงินแก้ปัญหา คุ้นเคยกับการควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวเลขในบัญชี ทว่าเธอกลับลืมไปว่า ผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่ลูกไก่ในกำมือที่เธอจะบีบให้ตายหรือคลายให้รอดได้

รอยยิ้มอันตรายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา มันเป็นยิ้มที่ทำให้สัญชาตญาณเตือนภัยในหัวของจีรณัชดังสนั่น เมธาวินเอื้อมมือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนไปหยิบเช็คเงินสดใบนั้นขึ้นมา ทว่าแทนที่เขาจะพับมันเก็บใส่กระเป๋าอย่างที่ผู้ชายหิวเงินทั่วไปควรจะทำ

ชายหนุ่มกลับจับปลายกระดาษทั้งสองด้าน แล้วออกแรงฉีกมันออกเป็นสองท่อนต่อหน้าต่อตาเธอ

แคว่ก!

เสียงกระดาษมูลค่าสิบล้านบาทถูกฉีกขาดดังก้องทะลุเสียงดนตรีในคลับ จีรณัชเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงและโกรธจัด “ทำบ้าอะไรของนาย”

“ผมไม่ต้องการเศษกระดาษพวกนี้” เมธาวินโยนเศษเช็คที่ถูกฉีกขาดลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี ราวกับมันเป็นเพียงขยะชิ้นหนึ่ง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดคอเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมอยู่ให้เข้าที่ ท่วงท่าของเขาสง่างามและทรงอำนาจจนกลบรัศมีนางพญาของเธอไปจนหมดสิ้น

ชายหนุ่มล้วงมือข้างหนึ่งเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสแล็กสีดำ ส่วนมือขวายื่นออกไปตรงหน้าหญิงสาว นัยน์ตาสีนิลที่เคยมองอย่างประเมินค่า บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยการบังคับบัญชา

“ผมไม่รับงานแก้ขัดให้ผู้หญิงอกหัก และผมไม่ยอมเป็นแค่หมากบนกระดานให้คุณเชิดไปมาเพื่อแลกกับเศษเงิน” น้ำเสียงของเมธาวินเยียบเย็นและเด็ดขาด ทุกถ้อยคำแผ่รังสีความอันตรายจนคนฟังต้องกลั้นหายใจ

“แต่ถ้าคุณอยากชนะเกมนี้จริงๆ กฎของการจ้างงานผมมีเพียงข้อเดียว”

ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง คราวนี้ใกล้จนปลายจมูกแทบจะสัมผัสกัน สายตาของเขาล็อกตรึงเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหลุด

“ถ้าอยากให้ผมเป็น ‘ราชา’ ที่บดขยี้แฟนเก่าของคุณให้จมดิน คุณก็ต้องพร้อมที่จะเป็น ‘ราชินี’ ของผมอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งในงานกาล่า...และบนเตียง”

คำประกาศิตนั้นดังก้องอยู่ในหัวของจีรณัชราวกับเสียงระเบิด มันคือข้อเสนอที่อันตรายและบ้าบิ่นที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมาตลอดชีวิตการเป็นผู้บริหาร ผู้ชายคนนี้กำลังท้าทายอำนาจของเธอ เขากำลังบอกว่าเขาจะไม่ยอมเป็นลูกจ้างที่เดินตามหลัง แต่เขาจะเป็นผู้นำที่กุมบังเหียนเกมนี้ด้วยตัวของเขาเอง และราคาที่เธอต้องจ่าย ไม่ใช่เงินแต่คือร่างกายและอีโก้ทั้งหมดที่เธอมี

หัวใจของโปรดิวเซอร์สาวเต้นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ความโกรธที่ถูกท้าทายตีรวนกับความรู้สึกบางอย่างที่ร้อนรุ่มอยู่ภายใน สมองอันชาญฉลาดของเธอร้องเตือนให้ปัดมือเขาออกและเดินหนีไปจากผู้ชายที่อันตรายเกินควบคุมคนนี้ ทว่าเมื่อมองลึกเข้าไปในดวงตาสีนิลที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรงคู่นั้น สัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเธอกลับเรียกร้องให้ตอบรับ

พีรวัตรหยามเกียรติเธอ เหยียบย่ำความรักของเธอจนแหลกละเอียด ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นคิดว่าคนอย่างจีรณัชจะต้องนอนจมกองน้ำตาและสูญเสียทุกอย่าง

เพื่อชัยชนะเหนือคนทรยศ เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพีรวัตรและนังเลขาหน้าซื่อใจคดนั่นให้แหลกคามือ เธอพร้อมจะแลกทุกอย่างบนโลกใบนี้ แม้กระทั่งการจับมือทำสัญญากับซาตานร้ายที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ตาม

จีรณัชสูดลมหายใจเข้าลึก ควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจให้กลับมามั่นคง หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับร่างสูง เธอมองข้ามเศษเช็คเงินสดที่เกลื่อนโต๊ะ ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดเหยียดยิ้มร้ายกาจ เป็นรอยยิ้มของนางพญาที่พร้อมจะกระโจนลงสู่สมรภูมิรบอย่างเต็มรูปแบบ

หญิงสาวยื่นมือเรียวออกไป วางทาบลงบนฝ่ามือหนาและหยาบกร้านของชายหนุ่มอย่างหนักแน่น ทันทีที่ผิวเนื้อสัมผัสกัน กระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นก็แล่นพล่านไปทั่วเรือนร่างของคนทั้งคู่ มันคือเคมีที่เข้ากันอย่างอันตราย เป็นการปะทะกันของคนที่มีความเป็นผู้นำสูงลิบลิ่วทั้งคู่

“ตกลง...” จีรณัชเชิดหน้าขึ้น สบตากับเขาอย่างท้าทาย “คืนนี้นายต้องไปกับฉัน เรามีรายละเอียดเรื่อง ‘การแสดง’ ต้องคุยกันยาวบนเพนต์เฮาส์ของฉัน เตรียมตัวรับมือความเอาแต่ใจของฉันไว้ให้ดีก็แล้วกัน เมธาวิน”

แทนที่จะสะทกสะท้านกับคำขู่ เมธาวินกลับกระชับฝ่ามือที่กอบกุมมือของเธอไว้ให้แน่นขึ้นจนไร้ช่องว่าง นิ้วหัวแม่มือสากเกลี่ยเบาๆ ลงบนหลังมือเนียนของหญิงสาว รอยยิ้มพึงพอใจและล้ำลึกปรากฏชัดบนใบหน้าหล่อร้าย

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมถนัดเรื่องการกำราบความเอาแต่ใจอยู่แล้ว” ชายหนุ่มกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงพร่าพร่างที่ทำเอาคนฟังขนลุกซู่ “ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจครับ...ว่าที่ภรรยา”

เกมการล้างแค้นที่เคลือบแฝงไปด้วยแรงปรารถนาอันร้อนแรงได้เปิดฉากขึ้นแล้วอย่างเป็นทางการ โดยที่จีรณัชไม่มีทางรู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอเพิ่งดึงเข้ามาในชีวิต ไม่ใช่แค่บาร์โฮสต์ธรรมดาที่ยอมรับข้อเสนอบนเตียง แต่เขาคือพายุลูกใหญ่ที่จะเข้ามาพัดพาและพลิกผันโลกทั้งใบของเธอให้เปลี่ยนไปตลอดกาล