บทที่ 12 ชื่อเสียงแต่ไร้แก่นสาร

"จะมาสำนึกผิดเอาป่านนี้ก็สายไปแล้ว! ฉันพูดคำไหนคำนั้น บอกว่าจะทำให้ตระกูลศรีเงินงามล่มจม มันก็ต้องล่มจม คราวหน้าระวังตัวไว้ให้ดีถ้ายังกล้ามาลองดีกับฉันอีก ฉันเอาแกตายแน่!"

สิ้นเสียงของธีรพลเขาก็หันหลังเดินตรงเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงทันที

เมื่อคนอื่น ๆ ได้สติ พวกเขาก็รีบเดินตามเข้าไปอย่างลุกลี้ลุกลน

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ