บทที่ 22
"พูดเป็นตุเป็นตะเชียวนะ! ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้โทรหาเจ้าของโรงแรมกาแล็คซี่ ก็ไม่มีใครเปิดห้องวีไอพีห้องใหม่ให้แกได้หรอก"
เมื่อได้ยินศุภชัยพูดแบบนั้น ธีรพลก็ยิ้มออกมา
"ผมโทรหาเจ้าของโรงแรมกาแล็คซี่จริง ๆ นะ!"
ทันทีที่ได้ยิน ศุภชัยก็นึกสบถในใจว่า 'ไอ้หมอนี่มันตอแหลชัด ๆ'
มีเพียงทิพย์นภาเท่านั้นที่รู้ด...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ธีรพลผู้ไร้ค่า
2. บทที่ 2 ไม่เอาก็ไม่ได้
3. บทที่ 3 ตัดขาดธุรกิจกับตระกูลเภาศรี
4. บทที่ 4 ธีรพลไม่มีคุณสมบัติ
5. บทที่ 5 ศัตรูหัวใจมาแล้ว
6. บทที่ 6 เซ็นสัญญาสำเร็จ
7. บทที่ 7 ปฏิบัติตามข้อตกลงเดิมพัน
8. บทที่ 8 เตรียมของขวัญ
9. บทที่ 9 เขาไม่ใช่คนจน
10. บทที่ 10 ให้ปวีณาทำความสะอาด
11. บทที่ 11 ทำให้ตระกูลศรีเงินงามล้มละลายในสิบนาที
12. บทที่ 12 ชื่อเสียงแต่ไร้แก่นสาร
13. บทที่ 13 ภูวเดชเสียหน้า
14. บทที่ 14 แม่ยายถูกหลอก
15. บทที่ 15 นราวิชญ์ ถูกจัดการแล้ว
16. บทที่ 16 ลืมความต้องการของฉันหรือเปล่า?
17. บทที่ 17 งานเลี้ยงต้อนรับเพื่อนสนิทของภรรยา
18. บทที่ 18 ใบแจ้งหนี้แขวนอยู่ในชื่อภูวเดช
19. บทที่ 19
20. บทที่ 20
21. บทที่ 21
22. บทที่ 22
23. บทที่ 23
24. บทที่ 24
25. บทที่ 25
26. บทที่ 26
27. บทที่ 27
28. บทที่ 28 สมุดบันทึกที่ดูไร้ค่า
29. บทที่ 29
30. บทที่ 30
31. บทที่ 31
32. บทที่ 32
33. บทที่ 33
34. บทที่ 34
35. บทที่ 35 ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย
36. บทที่ 36
37. บทที่ 37
38. บทที่ 38 คลื่นใต้น้ำและบัตรเชิญแห่งเกมอำนาจ
39. บทที่ 39 ฉันต่างหากที่ไม่คู่ควร
40. บทที่ 40
41. บทที่ 41
42. บทที่ 42
43. บทที่ 43
44. บทที่ 44
45. บทที่ 45 เป็นแค่เขยแต่งเข้ากระจอก ๆ
46. บทที่ 46
47. บทที่ 47
48. บทที่ 48
49. บทที่ 49
50. บทที่ 50
51. บทที่ 51
52. บทที่ 52
53. บทที่ 53
54. บทที่ 54
55. บทที่ 55
56. บทที่ 56
57. บทที่ 57
58. บทที่ 58
59. บทที่ 59
60. บทที่ 60
61. บทที่ 61
62. บทที่ 62
63. บทที่ 63
64. บทที่ 64
65. บทที่ 65
66. บทที่ 66
67. บทที่ 67
68. บทที่ 68
69. บทที่ 69
70. บทที่ 70
71. บทที่ 71
72. บทที่ 72
73. บทที่ 73
74. บทที่ 74
75. บทที่ 75
76. บทที่ 76
77. บทที่ 77
78. บทที่ 78
79. บทที่ 79
80. บทที่ 80
ย่อ
ขยาย
