บทที่ 1 EP. 00｜เจ้าพ่อนักซิ่ง
ถนนลำกล้วยหว้า
03.56 น.
ณ เวลาดึกดื่นมืดค่ำขนาดนี้ไม่ได้ช่วยให้ถนนยอดฮิตที่เป็นแหล่งรวมสถานที่บันเทิงต่าง ๆ อย่าง ถนนลำกล้วยหว้า มีรถจราจรน้อยลงเลย กลับมีเพิ่มมากขึ้น เช่นเดียวกับเวลาในตอนนี้ก็ไม่ได้ช่วยทำให้ผู้คนหรือนักท่องเที่ยวน้อยลงเลยจริง ๆ และแน่นอนว่าการที่ถนนตรงนี้เป็นแหล่งยอดฮิต มีเหรอที่รถประจำทางที่จำเป็นอย่าง แท็กซี่ จะพลาด...
“คนยังเยอะเหมือนเดิมเลยแฮะ” ฉันพูดกับตัวเองด้วยสีหน้านิ่งแบบที่ชอบทำ อันที่จริงไม่ได้ชอบทำหรอกแต่มันเป็นไปเองมากกว่า อ้อ...ลืมแนะนำตัวเลยฉันชื่อว่า ‘บุญ’ นะคะ ตอนนี้ฉันกำลังอยู่ภายในรถแท็กซี่สีม่วง คงไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้โดยสารกันหรอกใช่ไหม
ถ้าคิดแบบนั้นจริงฉันก็อยากจะบอกว่าทุกคนอาจจะกำลังคิดผิดกัน เพราะฉันไม่ใช่ผู้โดยสาร แต่เป็นคนขับมากกว่า ใช่แล้วค่ะตอนนี้ฉันกำลังทำงานขับแท็กซี่กะดึกอยู่นั้นเอง หลายคนอาจจะบอกว่าผู้หญิงมาขับแท็กซี่แบบนี้มันดูไม่ปลอดภัย ฉันว่ามันก็จริงนะคะ แต่ทำไงได้ในเมื่อฉันมีภาระมากมายที่ต้องใช้ต้องจ่าย การขับแท็กซี่มันก็ช่วยทำให้ฉันมีรายได้ที่เยอะพอตัวเลย
แถมสมัยนี้ยังมีแอปพลิเคชันในการเรียกรถอีก ยิ่งง่ายกว่าสมัยเริ่มแรกที่ฉันขับซะอีก ถ้าจะไปหางานอื่นทำก็ยากไปกว่าเดิมเพราะฉันจบแค่ ม.หนึ่ง เอง ใครเขาจะไปรับ จริงไหมล่ะ
“ปวดขาชะมัด” การขับแท็กซี่ใครว่าง่ายกันล่ะ ยิ่งเวลารถติดยาว ๆ นะฉันบอกเลยว่าปวดขาสุด ๆ เอาจริงแล้วตอนนี้ก็ติดอยู่นะฉันถึงได้ปวดขามากไง ตอนนี้ภายในรถฉันไม่มีผู้โดยสารหรอกเลยต้องเปิดสถานะ ว่าง เอาไว้เผื่อมีลูกค้าโบกเรียก อย่างที่รู้กันว่าถนนยอดฮิตอย่างลำกล้วยหว้าที่ฉันขับเข้ามาเพื่อหาลูกค้าแห่งนี้เป็นที่ยอดฮิต แน่นอนว่าคู่แข่งก็สูงมากเช่นกัน
“งั้นไปอีกทางแล้วกันเนอะ” เพื่อหลบเลี่ยงการจราจรที่แออัดฉันจึงหักพวงมาลัยเข้าซอยมะลิทันที ซอยนี้ก็ไม่น้อยหน้า แต่อาจจะไม่ได้ยอดฮิตอย่างเช่นถนนหลัก แต่มันก็พอได้คนอยู่บ้างเพราะซอยนี้เป็นแหล่งรวมร้านแสงสีเสียง อย่างเช่น ผับบาร์ นั่นเอง แต่ดูเหมือนว่าโชคจะเป็นใจนะ เพราะตอนนี้ฉันเห็นว่ามีลูกค้าผู้ชายกำลังโบกเรียกแล้ว เขาเป็นลูกค้าคนแรกเลยก็ว่าได้ แต่พอมองดูดี ๆ แล้วหน้าเขาอย่างกับคนญี่ปุ่นเลย แถมยังมีลายสักเต็มแขนทั้งสองข้าง ลายสักเขามันคล้ายกับพวกยากูซ่าที่ฉันเห็นตามในข่าวเลย
ทำไมฉันถึงได้รู้ละเอียด ก็เพราะฉันดันเห็นลายสักพวกนั้นชัดเจนเลยล่ะ ก็เขาใส่เสื้อกล้ามสีขาวโชว์ลำแขนกำยำนั่นนะสิ อีกอย่างที่ฉันกังวลนอกเหนือจากความกลัว ก็คือเรื่องที่จะพูดคุยกันรู้เรื่องไหมนะสิ...
