บทที่ 2 EP. 01|เจ้าพ่อนักซิ่ง (1/2)

“ไปสนามแข่งรถ T.CarSpeed” เมื่อเขาเปิดประตูเข้ามาก็บอกจุดหมายที่ต้องการไปทันที ไม่มีใครไม่รู้จักสนามแข่งรถที่กำลังโด่งดังอย่างทีคาร์สปีดหรอก ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจตอบเขาไป โดยไม่ได้มีการพูดคุยอะไรกัน

แต่ค่อยยังชั่วหน่อย เขาพูดไทยได้แฮะ ฉันขอแอบกรี๊ดภายในใจนะเพราะเขาหล่อมาก ดูสิ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่ทำให้ดวงตาของเขาน่ามอง ไหนจะปากที่เล็กอย่างกับปากผู้หญิง แล้วโครงหน้าที่ชัดเป็นสันเห็นเด่นชัด แถมทรงผมของเขายังไว้ยาว พอมัดเป็นจุกไว้ครึ่งหัวมันทำให้เขาดูเท่มากเลย รูปร่างก็ไม่แพ้หน้าตาเลย ฉันว่าเขาต้องมีซิกซ์แพ็กแน่ ๆ -,.-

“จะมองอีกนานไหม?” ฉันรีบเบี่ยงสายตากลับไปมองถนนต่อทันที เมื่อโดนสายตาดุของเขาจ้องกลับมาตรงกระจกมองหลัง บ้าเอ๊ย! เผลอไปมองเขาซะนานจนโดนจับได้เลย น่าขายหน้าชะมัดยัยบุญเอ๊ย

“กูอยู่กับคนเป็นใบ้เหรอวะ” เมื่อเห็นว่าฉันไม่ตอบอะไรเขาก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แม้ว่าใบหน้าเขาจะไม่ได้แสดงออกว่ากำลังหงุดหงิดก็เถอะ แต่น้ำเสียงของเขาแสดงออกชัดเจนมาก

“ขอโทษด้วยนะคะ คุณอยากให้ฉันเปิดเพลงไหมคะ?” เพราะบรรยากาศในรถเริ่มเปลี่ยนมาคุและน่าอึดอัด ฉันจึงเสนอทางเลือกที่น่าจะทำให้เขาใจเย็นลง อย่างเช่น การเปิดเพลงฟัง เนื่องจากในรถตอนนี้มันเงียบมาก มากจริง ๆ ...

“ควรเปิดได้ตั้งนานแล้วไหมวะ” พอได้คำตอบจากเขาฉันก็ไม่รีรอที่จะเปิดเพลง คนอะไรพูดไม่น่ารักเลย ถึงฉันจะต้องบริการลูกค้าอย่างเขาให้ดีที่สุดก็จริง แต่เขามาทำท่าทางกับใช้คำพูดแบบนี้ฉันมองว่าเขาดูไม่น่ารักเลยจริง ๆ แต่ยังไงก็พูดอะไรมากไม่ได้นี่เนอะ ก็ยอม ๆ ไปก่อน เดี๋ยวยังไงถึงที่หมายเขาก็ต้องลงรถแล้วก็จ่ายเงินแล้ว

ฉันขับรถตามจีพีเอสที่กำลังบอกทางผ่านหน้าจอมือถือ ก็อย่างที่บอก นี่มันสมัยใหม่แล้ว สื่อออนไลน์เข้ามามีอิทธิพลกับทุกอาชีพจริง ๆ แม้สนามแข่งรถจะเป็นที่รู้จักแต่ฉันก็ยังไม่คุ้นทางเพราะไม่ได้ไปบ่อย จึงต้องอาศัยจีพีเอสบอกทางเอา

“ขับช้าอย่างกับเต่า” ถ้าเขาเงียบฉันว่าเขาจะดูหล่อมากขึ้นกว่าเดิมซะอีกนะ แล้วนี่เขาจะให้ฉันขับเร็วไปไหน เพราะที่ฉันขับก็คือมาตรฐานของกฎจราจรแล้วนะ ขืนขับไวมากกว่านี้ฉันได้โดนใบสั่งแน่ ๆ ถ้ารีบมากทำไมไม่แว๊นมอ’ไซค์ไปซะเลยล่ะ เฮ้อ!

เทนชิ Talk

ผมว่ายัยนี่จะต้องเป็นใบ้แน่ ๆ ผมพูดกับเธอไปหลายคำแล้วนะ แต่ดูเหมือนเธอจะทำเป็นแค่พยักหน้าเท่านั้น เอาจริง ๆ ผมไม่ใช่คนที่จะต้องมาคุยกับใครง่าย ๆ แบบนี้หรอกนะ แต่กับเธอผมรู้สึกว่าเธอไม่เหมือนคนอื่นดี ทั้งที่ผมออกจะฮอต

ไม่ว่าจะคุยกับใครก็ไม่มีคนไหนมาเมินผมแบบที่ยัยนี่ทำหรอก เห็นแล้วมันขัดใจผมครับ แต่ดูไปดูมาเธอก็จัดว่าหน้าตาน่ารักดี ผิวขาว ผมยาว ตัวเล็กอย่างกับเด็ก ๆ แถมกลิ่นของเธอก็หอมอย่างกับแป้งเด็ก

ผมละความสนใจออกจากเธอก่อนจะมองดูบรรยากาศแทนเพื่อลดอารมณ์หงุดหงิด เนื่องจากก่อนหน้านี้ผมกำลังเที่ยวผับอย่างเมามัน แต่พอกำลังจะกลับรถดันมาเสียซะได้ แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ ที่รถผมจะมาเสียง่าย ๆ เหอะ! คงไม่พ้นไอ้พวกสารเลวหมาลอบกัดที่ส่งคนมาทำร้ายรถลูกรักผมหรอกครับ คิดแล้วก็แค้นไม่หาย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป