บทที่ 6 EP. 03｜เจ้าพ่อนักซิ่ง (1/2)
“แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าเสี่ยจะยกหนี้ให้จริง ๆ” ถึงข้อเสนอจะน่าสนใจมากก็จริง แต่ถ้าคิดอีกแง่มุมหนึ่ง คนอย่างไอ้เสี่ยดำนะเหรอ เชื่อได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
คนแถวนี้เขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าไอ้เสี่ยดำมันชอบคดโกงและเจ้าเล่ห์มากแค่ไหน ขนาดที่ฉันเป็นหนี้มัน มันยังโกงดอกฉันจนจะไม่มีปัญญาจ่ายหนี้จริงอยู่แล้ว ถ้าถามว่าทำไมไม่แจ้งตำตรวจ ก็เพราะว่าแจ้งไปก็ไม่มีใครทำอะไรไอ้เสี่ยดำมันได้ไง
ฉันถึงได้ต้องทำงานงก ๆ เพื่อหาเงินไปโปะหนี้ให้มันจบ ๆ ไปสักที แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เลยต้องตั้งหน้าตั้งตาทำงานใช้หนี้ต่อไป
“น้ำตกหมูเส้นเล็กได้แล้วจ้ะ” มันเหมือนกำลังจะทำท่าทางพูดอะไรออกมาแต่ลูกป้าไก่ก็มาเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวซะก่อน มันเลยเงียบลงแล้วยันตัวลุกขึ้นแทน พลางทิ้งท้ายประโยคไว้ให้ฉันปวดหัวเล่น
“เสี่ยให้เวลามึงคิดถึงเย็นนี้ จะทำหรือไม่ทำก็เรื่องของมึง ข้อเสนอนี้เสี่ยให้แค่ครั้งเดียว ถ้าครั้งหน้ามึงมาขอ... คงคิดได้สินะว่ามึงคงไม่มีสิทธิ์แบบนี้อีก” พูดจบก็เดินออกไป ปล่อยให้ฉันที่หิวตั้งแต่ช่วงเช้าพอมาเจองี้ถึงกับไม่อยากกินอะไรเลย
เฮ้อ...ฉันก้มหน้าก้มตากินก๋วยเตี๋ยวที่สั่งมาต่อ กองทัพต้องเดินด้วยท้อง จะมาเครียดแล้วไม่กินอะไรก็คงไม่ดี กินให้อิ่มก่อนแล้วกันค่อยมาคิดอีกทีว่าจะเอาไง
แต่ถ้าถามว่าสนใจไหมฉันบอกเลยว่าฉันสนใจมาก ๆ แต่ก็กลัวมันหลอกใช้เหมือนกันนะ
18.39 น.
“เล่นซะหมดแรงเลย เมื่อยจัง” ตอนนี้ก็เป็นเวลาเลิกงานของฉันแล้ว การมาลองทำงานแบบนี้ครั้งแรกก็สนุก และแอบปวดหลัง ปวดแขนดี เพราะว่าร้านของพี่เขาคนเยอะมาก
แต่ฉันก็มีทำงานซุ่มซ่ามบ้าง เนื่องจากในหัวสมองฉันเอาแต่คิดถึงเรื่องเมื่อตอนเช้าไปด้วย จนสุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่าฉันจะตกลงทำ มันไม่มีทางเลือกแล้วนี่นา ถ้าไม่ลองครั้งหน้าจะไปขออย่างที่ไอ้เมฆบ้านั้นพูดก็คงไม่มีสิทธิ์แล้ว
พอฉันส่งข้อความตกลงผ่านทางพี่ผู้หญิงที่เป็นคนเก็บตังค์จากฉันได้ไม่นาน ทางนั้นก็ส่งรูปรถและรายละเอียดสถานที่ต่าง ๆ มาให้
ฉันใช้เวลาในการอ่านแป๊บนึงก็ต้องไปสะดุดกับสถานที่ที่พวกมันต้องการให้ฉันไป นี่มันที่เดียวกับผู้ชายหน้าญี่ปุ่นคนนั้นทำงานอยู่เลยนี่ แบบนี้ฉันยิ่งต้องระวังมากเป็นพิเศษเลยนะ ถ้าผู้ชายคนนั้นเห็นฉันคงเป็นเรื่องแน่
เป็นไงเป็นกัน ยังพอมีเวลาให้คิดแผนอยู่ เพราะเห็นว่าทางนั้นให้ฉันเริ่มงานหลังเที่ยงคืน เนื่องจากวันนี้หลังเที่ยงคืนมีการแข่งรถแบบผิดกฎหมายที่ถนนเส้นอื่นกัน(ที่ไม่ใช่แข่งจริง)
ฉันแอบงงนะ มีสนามอยู่แล้วแบบถูกกฎหมายแต่ไหงไปแข่งเล่น ๆ กันแบบผิดกฎหมายละเนี่ย เออเอาเถอะมาเข้าเรื่องกันต่อ
จึงรอให้ไม่มีใครอยู่เฝ้าสนามที่ฉันจะไป แต่ฉันคิดว่าคงมีคนหนึ่งล่ะที่จะต้องเฝ้าอยู่แน่ ๆ อันดับแรกฉันต้องคิดก่อนว่าจะผ่านทางพี่ยามยังไง...
สนามแข่งรถ T.CarSpeed
“ตรงนี้น่าจะเหมาะสุดละ” หลังจากที่นั่งนอนรอเวลามาหลายชั่วโมง ในที่สุดตอนนี้ฉันก็มาหยุดอยู่ตรงข้างกำแพงด้านนอกของสนาม
คงไม่มีใครบ้าเดินโต่ง ๆ ไปเข้าด้านหน้าให้พี่ยามเห็นหรอกเนอะ ฉันได้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับสนามมาแล้ว เลยทำให้ฉันได้รู้ว่าแต่ละโซนมันอยู่ตรงไหนบ้าง
แถมยังได้รู้อีกว่ารถที่เสี่ยมันให้ฉันไปทำลายเป็นรถสุดรักของเจ้าของสนามอีก ก็ในเว็บเขาเขียนว่าเป็นรถนำโชคที่ลงมาแล้วทุกสนาม และชนะหมดทุกสนามเลยก็ว่าได้
