บทที่ 57 EP. 31 END|เจ้าพ่อเพชฌฆาต (2/4)

ฉันพยักหน้าเข้าใจทันที เอาจริงฉันก็ไม่มีแรงเดินเลยด้วยซ้ำ เขาตรงออกไปเปิดประตูมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานทันที ห้องทำงานที่ว่าก็คือห้องใต้ดินที่ฉันเคยไปนั่นแหละ

ด้วยความเหนื่อยล้าบวกกับอากาศเย็นสบายจากฝนที่ตก ก็ทำให้หนังตาฉันหนักอึ้งจนเผลอนอนหลับบนโซฟาไปในที่สุด

เช้าวันต่อมา...

“อื้อ”

ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ