บทที่ 13 พิษของปลาสีน้ำเงิน

เล็บตุ้นๆจิกลงบนต้นเเขนเเกร่งเมื่อความทรมานเเทรกซึมไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว เหงื่อกาฬมากมายไหลย้อยตั้งเเต่หน้าผากเเล้วเเทรกซึมไปตามผิวหนังขาวผ่อง

"เเฮ่กๆ"

ร่างสูงโปร่งหอบหายใจอย่างหนักหน่วงราวกับสุนัขเเลบลิ้น อีกทั้งดวงตาสีน้ำตาลอ่อนยังเลื่อนลอยราวกับไร้ชีวิต หากเเต่ราอูลล์ก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายยืนโงน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ