บทที่ 1
POV ของโคลอี
วันนี้ลีโอพี่ชายครึ่งของฉันอายุสิบแปดปี และฝูงก็มารวมตัวกันในตอนเช้าเพื่อพิธีปลุกพลังวิญญาณหมาป่าของเขา
เขาคุกเข่าในหญ้าที่ปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งของที่ดินเปล่าในขณะที่ผู้สูงอายุวางมือทั้งสองข้างไว้บนไหล่ของเขา และหมาป่าทุกคนที่เข้าร่วมกลั้นหายใจ
ลีโอโยนศีรษะกลับไปและกรีดร้อง
จากนั้นวิญญาณหมาป่าดำก็ฉีกขาด
มันลุกขึ้นมาจากเขาด้วยพลังงานมืด มวลและแข็งแรง จากนั้นเขาก็อยู่สี่ก้อนในน้ำค้างแข็งเหมือนหมาป่าดำ ก้าวร้าวและมีชีวิตอยู่
เขาทำมันแล้ว
แพ็คปะทุบแม่ของฉันทะลุน้ำตา
นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในกลุ่ม — วิญญาณหมาป่าจะทำเครื่องหมายคุณว่าเป็นหนึ่งในนั้นอย่างเต็มที่และสุดท้ายหมายความว่าแพ็คยอมรับคุณ นับคุณเป็นของตัวเองหากปราศจากมันคุณจะไม่มีอะไรที่ลำดับชั้นสามารถวางได้
ฉันยืนอยู่ด้านหลังของฝูงชนและดูฝูงกกระดูกไปข้างหน้าเพื่อแสดงความยินดีกับเขา ดูใบหน้าของแม่ของฉันส่องสว่างขึ้นด้วยความภาคภูมิใจที่ฉันไม่เคยเห็นทิ้งไปที่ฉันมือของฉันพับไว้ข้างหน้าฉันนิ่งอย่างสมบูรณ์ในขณะที่บางสิ่งหนาวตกอยู่ในหน้าอกของฉันและไม่เคลื่อนไหว
ถ้าฉันมีวิญญาณหมาป่าเธอจะมองฉันแบบนั้นหรือไม่?
ฉันอายุยี่สิบสองสี่ปีที่ผ่านไปวันปลุกพลังของฉันฉันได้ลองทุกอย่าง - การรักษาทุกอย่าง การสวดมนต์เงียบสงบทุกครั้งในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อส่วนที่เหลือของแพ็คกำลังวิ่งและฉันยืนนิ่งรอสิ่งที่ไม่เคยมา
ยอมรับมันฉันบอกตัวเองคุณเป็นหมาป่าที่ไม่มีวิญญาณหมาป่านั่นคือสิ่งที่คุณเป็น
แต่มีสิ่งที่ดื้อรั้นเล็กน้อยในตัวฉันที่ยังคงปฏิเสธที่จะปล่อยไป
มีช่วงเวลาที่สิ่งนี้ไม่ใช่ชีวิตของฉันฉันจำเสียงของพ่อของฉัน วิธีที่เขามีกลิ่นเหมือนซีดาร์ วิธีที่เขามองฉันราวกับว่าฉันเป็นโลกทั้งโลก และเขาต้องการให้ฉันรู้มันเมื่อเขายังมีชีวิต ฉันรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหนจากนั้นเขาก็หายไป และแม่ของฉันแต่งงานอีกครั้งและฉันได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่ามันรู้สึกอย่างไรเมื่อมองไม่เห็นในครอบครัวของคุณเองเธอมีริชาร์ดสามีคนใหม่ของเธอ บ้านใหม่ของเธอ ลูกเลี้ยงของเธอ Mia — ใบหน้าหวานและมีกลิ่นวานิลลา และทุกอย่างที่แม่แพ็คต้องการได้ลีโอมาพร้อมและทำภาพให้เสร็จ
ฉันเคยเป็นคนภายนอกในบ้านนี้มาเป็นเวลานานวิธีที่ดวงตาของแม่ขยับข้ามฉันเสมอเพื่อลงจอดกับคนอื่น
การยืนที่นี่ดูลีโอสั่นขนของเขาในขณะที่เธอร้องไห้ด้วยน้ำตาอย่างมีความสุขในแถวหน้าไม่ใช่สิ่งที่ฉันทำต่อไป - ไม่ได้อีกวินาที
ฉันหันไปและเดินออกไปก่อนที่ใครจะเห็นใบหน้าของฉัน
รอบ ๆ ฉันมีการเฉลิมฉลองดำเนินต่อไป — ชื่อของลีโอ กลิ่นของลีโอประกาศไปยังทุกมุมของสนามเหมือนธงที่ถูกปลูก
ฉันดึงโทรศัพท์ออก
การแจ้งเตือนมีอยู่แล้วบนหน้าจอซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันตั้งไว้เมื่อสามสัปดาห์ที่แล้วและรอคอยตั้งแต่นั้นมาครบรอบสามปีฉันมองดูมันและรู้สึกว่ามีบางอย่างในหน้าอกของฉันที่บาดแผลแน่นมากเริ่มขึ้นอย่างเงียบ ๆ เพื่อผ่อนคลาย
ฉันวางโทรศัพท์ออกไปแล้วไปที่ห้องแสดงของฉัน
ชุดแต่งงานอยู่บนรูปแบบชุดที่ฉันทิ้งไว้ และตอนที่ฉันเดินเข้าไปในห้องแสดงของฉันและเห็นมัน เช้าก็หายไปหมด
ฉันเสร็จสิ้นตะเข็บครั้งสุดท้ายเมื่อสองคืนก่อน - ทำงานสามเดือน ทุกเย็นหลังกะทุกเย็น ทุกๆ ตะเข็บวางด้วยความหวังมากกว่าที่ฉันมักจะอนุญาตฉันเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าตามการค้า และฉันได้ทำเสื้อผ้าหลายร้อยชุดสำหรับคนอื่น แต่เสื้อผ้านี้ที่ฉันทำขึ้นมาเพื่อตัวเองอย่างลับๆ สักครู่ที่ฉันมั่นใจว่าจะมาอย่างเงียบ ๆ
ฉันใส่มันไว้
ซิปเลื่อนขึ้นเรียบเนียนและเสื้อกั้นยึดติดกับซี่โครงของฉัน และฉันหันหน้าไปที่กระจกการตัดเอวของฉันลดน้ำหนักและตกลงมาสะอาดลงบนพื้น ผ้าไหมสีขาวทำให้ผิวของฉันดูอบอุ่นและนุ่มขึ้น
คลื่นมืดของฉันตกลงไปผ่านไหล่ของฉัน และดอกกุหลาบปักเล็ก ๆ ที่ปลอกคอทำให้ทุกสิ่งรู้สึกเหมือนเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากความฝันที่ฉันใช้งานได้จริงเกินไปที่จะปล่อยให้ตัวเองฉันดูสวยงามอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในเวลานาน
ฉันปล่อยให้ตัวเองจินตนาการว่า: เดินไปหาอาร์เธอร์ในชุดนี้ แพ็ครวมตัวกัน ครอบครัวของเขาเฝ้าสังเกต
ฉันเคยเห็นกล่องแหวนเมื่อสามสัปดาห์ก่อน - กำมะหยี่สีน้ำเงินที่ซ่อนไว้ที่ด้านหลังของลิ้นชักโต๊ะของเขาในที่สุดเขาก็จะเสนอ
ฉันยืนนิ่งอยู่เป็นเวลานาน แล้วน้ำตาก็มาก่อนที่ฉันจะตัดสินใจปล่อยให้พวกเขา
คืนนี้เป็นวันครบรอบสามปีของเราไม่มีช่วงเวลาที่ดีไปกว่านี้
“คืนนี้ฉันจะมาเป็นนางอาร์เธอร์ วินด์เซอร์” ฉันพูดออกมาดัง เสียงของฉันออกมาสูงกว่าปกติ สดใสด้วยสิ่งที่ฉันไม่สามารถยับยั้งได้“เขากำลังจะเสนอคืนนี้”หัวใจของฉันเต้นแรงมากกับซี่โครงของฉันจนเกือบเจ็บความคิดทำให้ฉันวิงเวียนศีรษะด้วยความสุข
ฉันได้พบกับอาร์เธอร์ผ่านเซเลนาเซเลนา เพื่อนสนิทของฉันตั้งแต่มัธยมปลาย และอาร์เธอร์เป็นลุงของเธอ เดลต้าในอนาคตที่นั่งตรงข้ามฉันในงานเลี้ยงวันเกิดของเซเลนาและพูดคุยกับฉันด้วยตนเอง
ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะไล่ตามฉันอย่างต่อเนื่องและสัญญาว่าจะรักฉันตลอดชีวิตของเขา
กุญแจสำรองของอพาร์ตเมนต์ของเขากดเข้าไปในมือของฉันในปีที่สองของเราวิธีที่เขาจดจำสิ่งเล็ก ๆ อยู่เสมอ เช่น ดอกไม้ที่ฉันชื่นชอบ ต่างหูที่พ่อของฉันมอบให้ฉันซึ่งเขาเคยใช้เวลายี่สิบนาทีในความหนาวเย็นเพื่อช่วยฉันค้นหา
เมื่อเขาแนะนำให้รักษาความสัมพันธ์ของเราเป็นส่วนตัวสำหรับพ่อแม่ของเขา ฉันเห็นด้วยโดยไม่ลังเล เพราะฉันเข้าใจครอบครัวของเขาเป็นแบบดั้งเดิมสิ่งเหล่านี้ต้องมีการจัดการอย่างระมัดระวังฉันอดทนฉันเชื่อในตัวเขา
ฉันไม่เคยคิดว่าวันนี้จะมาอย่างรวดเร็ว
ฉันเปลี่ยนตัว ดึงชุดที่เขาเลือกให้ฉันเมื่อสองวันคริสต์มาสที่แล้ว และตรวจสอบภาพสะท้อนของฉันครั้งสุดท้าย — มีสีฟ้า ตาสดใส ยิ้มราวกับว่าฉันลืมว่าจะหยุดได้อย่างไร
ฉันจับกระเป๋าและกุญแจสำรองแล้วออกไปข้างประตู
ระยะห่างไม่ไกลจากอพาร์ตเมนต์ของเขาฉันปล่อยตัวเองเข้ามาและดันประตูเปิดยิ้มอยู่แล้ว
“อาเธอร์?”ฉันเรียกออกมา ก้าวเข้าไปข้างใน ถุงช็อคโกแลตแกว่งจากมือของฉัน“ฉันนำรายการโปรดของคุณมา -”
คำพูดนั้นตายในลำคอของฉัน
ห้องนั่งเล่นอยู่ในความสับสนวุ่นวายเสื้อเชิ้ตเดรสยับบนแขนของโซฟาแก้วไวน์สองแก้วทิ้งไว้บนโต๊ะกาแฟ ทั้งสองแก้วครึ่งเมา ลิปสติกเปื้อนที่ขอบด้านหนึ่งส้นเท้าของผู้หญิงนอนอยู่ด้านข้างใกล้พรม
ก่อนที่ฉันจะสามารถประมวลผลทุกอย่างที่เกิดขึ้นตรงหน้าฉัน กลิ่นวานิลลาอันเข้มข้นก็ซึมผ่านฉัน
ภายใต้มันมีความอบอุ่นวิสกี้ของอาร์เธอร์ทั้งสองถักเข้าด้วยกันในอากาศของอพาร์ตเมนต์ของเขา
ถุงช็อคโกแลตหลุดออกจากมือของฉันแล้วกระทบพื้น
มันไม่อาจเป็นไปได้ฉันต้องคิดเรื่องนี้มากเกินไปอาเธอร์รักฉันอย่างลึกซึ้งไม่มีทางที่เขาทรยศฉัน
ในตอนนั้นเสียงหงุดหงิดของผู้ชายและเสียงร้องไห้ของผู้หญิงก็ลอยลงมาจากชั้นบนจิตใจของฉันรู้สึกเหมือนมันระเบิด ความคิดของฉันแตกเป็นชิ้น ๆ
ร่างกายของฉันตัดสินใจก่อนที่จิตใจของฉันจะหยุด เท้าของฉันกำลังเคลื่อนที่ไปทางบันไดแล้ว มือของฉันพบราวบันไดและจับมันจนกระทั่งข้อมือของฉันเปลี่ยนเป็นสีขาววานิลลาข้นขึ้นทุกขั้นตอน หวานและเปรี้ยว เคลือบด้านหลังคอของฉันในลักษณะที่ฉันกลืนไม่ได้
ฉันเห็นชุดชั้นในลูกไม้สีดำที่จับอยู่บนเสากระโปรง
ชอบมีดขับลึก แต่ฉันปีนขึ้นเรื่อย ๆตอนนี้เสียงดังขึ้น - เสียงคร่ำครวญจนหายใจ
แล้วเสียงหญิงที่คุ้นเคยดึงดูดความสนใจของฉันว่า “เร็วกว่า อาเธอร์อย่าหยุด”
ฉันรู้จักเสียงฟังดูเหมือนน้องสาวของฉัน Miaมันจะเป็นเธอได้อย่างไร?
ประตูห้องนอนเปิดอยู่ที่ปลายทางเดิน - ห้องนอนของเรา ซึ่งเป็นที่อาเธอร์และฉันควรจะแบ่งปันหลังแต่งงานของเรา
ฉันหยุดที่ประตู ร่างกายของฉันแข็งตัวแม้ในขณะที่จิตใจของฉันกรีดร้องให้ฉันมองห่างออกไป
ผ่านช่องแคบ ๆ ฉันสามารถมองเห็นทุกอย่างเมียอยู่หงายเปลือยอย่างสิ้นเชิง ขาของเธอห่อรอบเอวของอาร์เธอร์
“ยากขึ้น” เธอเสียงร้องไห้และเสียงของเธอแตก“โปรดเลี่ยม ยากขึ้น”
เขาปฏิบัติตามทันที ความเร็วของเขาก็เร็วขึ้นกรอบเตียงดังเอี๊ยดอยู่ด้านล่าง หัวเตียงเคาะกับผนังทันเวลาด้วยการเคลื่อนไหวหน้าอกของเมียกระโดดตามแรงผลักแต่ละครั้ง และอาร์เธอร์เอนตัวลงเพื่อหยิบหัวนมข้างหนึ่งเข้าไปในปากของเขา ดูดแรงพอที่จะทำให้เธอร้องไห้
“พระเจ้าคุณรู้สึกดีมาก” เมียร้องคร่ำคร้าน เสียงของเขาหยาบและหายใจไม่ออก“น่ารักสมบูรณ์แบบมาก”
พวกเขาอยู่บนเตียงของเราแขนขาของพวกเขาพันกันพวกเขาเคลื่อนไหวเป็นหนึ่งเดียว หลงทางกันอย่างสิ้นเชิง และความใกล้ชิดของมันทำให้พวกเขาดูเหมือนเพื่อนที่โชคชะตากรรมที่แท้จริง
คอของฉันปิดลงฉันหายใจไม่ได้ฉันคิดไม่ได้สิ่งที่ฉันทำได้คือยืนอยู่ที่นั่นและดูชายที่ฉันควรจะแต่งงานกับเย็ดน้องสาวของฉันบนเตียงที่เรารับด้วยกัน
อาเธอร์ฝังใบหน้าของเขาไว้ที่โค้งของคอเมียหายใจเข้าลึก ๆ
“กลิ่นของคุณมีกลิ่นหอมดีมากเถอะ” เขาบ่นกับผิวหนังของเธอ เสียงของเขาด้วยความยินดี“จริงๆแล้วฉันเบื่อกับกลิ่นเบื่อของ Chloe”
เมื่อได้ยินเขาพูดเรื่องนี้ เมียก็กระตือรือร้นยิ่งขึ้นมือของเธอกับหน้าท้องของอาเธอร์ขณะที่เธอขี่เขาด้วยความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น หนุ่มไม้ก็ดังขึ้นและดึงดูดมากขึ้น
“ใช่” เธอหายใจระหว่างลมหายใจ
“น้องสาวคนโตของฉันโชคดีมากแม่ของเธอบอกว่าไม่มีอะไรดีเกิดขึ้นกับครอบครัวของเราตั้งแต่เธอปรากฏตัวในครอบครัวของเรา”เสียงของเมียอีกครั้งอยากรู้อยากเห็น“ทำไมต้องทำให้เธออยู่รอบ ๆ?”
“ทำไมไม่เธออยู่กับฉันมานานแล้ว และสวย ฉันอยากเล่นกับเธอ”เสียงของอาเธอร์นั้นเบา“เธอไม่ได้อยู่ในแพ็คจริงๆ”
แค่เกมเขาโกหกฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาเล่นกับความรู้สึกของฉันจริงๆ
เมื่อคิดถึงมัน กระเพาะอาหารของฉันก็คลุกขึ้นและฉันรู้สึกอยากจะขวน
