บทที่ 116

มุมมองของโคลอี้

ทันทีที่เสียงกริ่งดังขึ้น ฉันรู้สึกราวกับเพิ่งถูกดึงขึ้นจากน้ำ แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ รอบตัวฉัน นักศึกษาเริ่มเก็บของ ลุกขึ้นทยอยออกไปเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย แต่ฉันยังนั่งอยู่ที่เดิม ปล่อยให้นิ้วพลิกหน้ากระดาษโน้ตที่เขียนค้างไว้ครึ่งหน้าอย่างเหม่อลอย

เดี๋ยวก่อน อีกนิดเดียว รอให้...