บทที่ 130

มุมมองของโคลอี้

ป้ายรถเมล์อยู่ห่างออกไปสองถนน ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หาเส้นทางที่ใกล้ที่สุด แล้วก็ขึ้นรถเมล์ไป ฉันไม่ได้มองสาย ไม่ได้มองปลายทาง แค่หยอดค่าโดยสาร เดินไปนั่งแถวหลังสุด แล้วเอนศีรษะพิงกระจก

เมื่อรถค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ฉันก็มองออกไปข้างนอกอย่างเลื่อนลอย ภาพถนนด้านนอกไหลถอยหลังไปทีละฉาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ