บทที่ 137

มุมมองของวิกเตอร์

ห้องสวีตส่วนตัวสำหรับวีไอพีเงียบสงัด มีเพียงเสียงหึ่งแผ่วต่ำของเครื่องมอนิเตอร์ โคลอี้นอนอยู่บนเตียง ลมหายใจสม่ำเสมอ ดร.วินเทอร์สบอกว่าอาการจากการกระทบกระเทือนทางสมองกำลังทุเลาลง ดี อย่างน้อยอาการของโคลอี้ก็ทรงตัวแล้ว

ผมนั่งอยู่ข้างเตียง มองเธอเงียบ ๆ รอยช้ำบนใบหน้าลามจากโหนกแก้ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ