บทที่ 147

“เจ้าคงไม่รู้เลยว่าตนเองเพิ่งทำสิ่งใดลงไป กุหลาบน้อย”

ดวงตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเยียบเย็นดุจธารน้ำแข็งอย่างไม่น่าเป็นไปได้ เกล็ดสีเงินในนั้นลุกวาบราวกับแสงดาวที่ถูกกักขังไว้

“เจ้าประทับรอยไว้บนตัวข้าแล้ว”

ความตระหนักนั้นฟาดใส่เราทั้งคู่ราวสายฟ้า

หรือว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้เพียงเพราะเราเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ