บทที่ 151

มุมมองของวิกเตอร์

“ความปลอดภัยของเธอไม่เคยเป็น ‘ภาระ’ เลย โคลอี้” ผมตัดบทเธอทันที ไม่อาจกดความหงุดหงิดในน้ำเสียงไว้ได้ ผมสูดลมหายใจลึก บังคับตัวเองให้ใจเย็นลง “ไปกันเถอะ เราต้องคุยกัน แต่ไม่ใช่ที่นี่”

โดยไม่รอคำตอบจากเธอ ผมพาเธอเดินไปยังรถที่จอดอยู่ตรงหัวมุม พอเปิดประตูให้ ผมก็เห็นเธอขมวดคิ้วน้อย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ