บทที่ 159

มุมมองของโคลอี

อ้อมแขนของเขากระชับแน่นขึ้น กดให้ฉันจมลึกเข้าไปในอกของเขา ฉันซุกหน้าเข้ากับร่องไหล่ของเขา แล้วในที่สุดน้ำตาก็ทะลักออกมา เงียบงัน ซึมเปียกผิวตรงนั้น เขาไม่ขยับหนี มีเพียงลูบหลังฉันต่อไป ฝ่ามือเลื่อนจากด้านหลังศีรษะลงมาถึงต้นคอ อ่อนโยนแต่มั่นคง

จากนั้นฉันก็ได้ยินเขาเอื้อมมืออีกข้างไปห...