บทที่ 161

มุมมองของวิกเตอร์

กระท่อมกลับมาเงียบงันอีกครั้ง

หลังจากดร.วินเทอร์จากไป เหลือเพียงถ่านไฟไม่กี่ก้อนที่ยังเรืองแสงอยู่ในเตาผิง ส่งเสียงแตกเปรี๊ยะเบา ๆ เป็นครั้งคราว โคลอี้ร้องไห้จนเผลอหลับไปบนไหล่ของผม น้ำตาของเธอซึมผ่านเนื้อผ้าเสื้อเชิ้ตของผม ปลายนิ้วยังคงกำคอเสื้อผมไว้อย่างหลวม ๆ ราวกับแม้ในยามหลับ ...