บทที่ 174

ผมกระแทกประตูปิดเสียงดังลั่น เสียงบานประตูฟาดเข้ากับวงกบยังตามหลังมาอยู่ขณะผมพุ่งลงบันได รองเท้าหนังของผมกระทบแต่ละขั้นดังสนั่น มือกวาดผ่านโต๊ะคอนโซลตรงโถงทางเข้า—กุญแจรถติดอยู่ในกำมือ ผลักประตูออก ลมเย็นไหลทะลักเข้าปอด ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง เป็นสีเทาขาวราวกับดวงตาที่ลืมขึ้นเพียงครึ่งเดียว อากาศหลังฝ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ