บทที่ 184

มุมมองของโคลอี

ฉันนั่งริมหน้าต่างบนรถบัส มือทั้งสองซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ต นิ้วกำโทรศัพท์เครื่องใหม่ไว้แน่น ลาเต้ข้าวโอ๊ตวางอยู่บนตัก ฉันลองจิบอีกครั้ง รสชาติก็ไม่ได้แย่ แต่ท้องฉันไม่รับมัน ฉันปิดฝาแล้วเก็บมันลงกระเป๋า

เหนื่อยเหลือเกิน

ฉันพิงหน้าผากกับกระจกหน้าต่างเย็นเฉียบ ข้างนอก เมืองค่อย ๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ