บทที่ 19

มุมมองของโคลอี้

ระหว่างทางกลับเงียบงัน

วิกเตอร์นั่งอยู่ข้างฉันที่เบาะหลัง ดวงตามองตรงไปข้างหน้า

พอรถแล่นถึงคฤหาสน์ เท้าของฉันก็ชาจนแทบไม่รู้สึก และลำคอด้านหลังก็ยังมีรสฝืดเฝื่อนจากการฝืนทนติดอยู่

ฉันขอตัวก่อนที่วิกเตอร์จะทันได้พูดอะไร แล้วเดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง

ทันทีที่กลับถึงห้อง ฉันก็ล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ