บทที่ 194

มุมมองของวิกเตอร์

ข้างนอกยังคงมืดสนิท

ห้องนอนในคฤหาสน์จมอยู่ในความมืดสีน้ำเงินลึก มีเพียงริ้วสีเทาจาง ๆ ซึมลอดเข้ามาจากช่องว่างระหว่างผ้าม่าน เมื่อลืมตาตื่น โคลอี้ก็หลับอยู่ในอ้อมแขนของผมมานานแล้ว ลมหายใจของเธอช้าและสม่ำเสมอ แผ่วลงบนอกผม อบอุ่น เป็นจังหวะ และเป็นครั้งแรกในรอบสามวัน ลมหายใจของเธอไม...