บทที่ 206

มุมมองของวิกเตอร์

“ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย” เธอถาม นิ้วของเธอกระชับรอบมือผม สัมผัสนั้นอุ่นและอ่อนโยนแนบอยู่บนผิวของผม

ผมถอนหายใจเบา ๆ ปลายนิ้วโป้งลูบวนอยู่บนหลังมือของเธอ ชั่วขณะหนึ่งผมไม่อาจสบตาเธอได้ น้ำหนักของคำสารภาพกดทับอยู่บนบ่าของผมอย่างหนักอึ้ง “ผมอยากให้เวลาคุณ ได้เยียวยาจากการทรยศของอาร์เธอ...