บทที่ 213

เวลาผ่านไปนานเท่าใด ข้าไม่อาจรู้ได้ แสงไฟเหนือประตูดับลง

ประตูห้องฉุกเฉินถูกผลักเปิดออก หมอวินเทอร์ก้าวออกมา พลางดึงหน้ากากลง สีหน้าของนางระมัดระวังยิ่ง

“คุณสเตอร์ลิง”

ข้าลุกขึ้นยืน ขาทั้งสองอ่อนแรง ต้องหยุดตั้งหลักอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถาม “เธอเป็นอย่างไรบ้าง”

“เด็กปลอดภัยแล้ว” หมอวินเทอร์กล่าว ...