บทที่ 214

แสงยามเช้าส่องเฉียงผ่านหน้าต่างกระจกสูงจรดพื้น ทาบเป็นแผ่นสีทองบาง ๆ ลงบนพื้นห้อง ฉันยืนอยู่หน้ากระจกเต็มตัว หันข้างเล็กน้อยแล้วพินิจเงาสะท้อนของตัวเอง กางเกงเอวสูงขากว้างสีเทาเข้ม จับคู่กับเบลเซอร์สีครีมทรงหลวม เส้นสายเรียบสะอาด ไม่มีส่วนไหนรัดรูปเลยแม้แต่น้อย ส่วนโค้งน้อย ๆ ที่ท้องน้อยถูกซ่อนไว้ใต...