บทที่ 217

ฉันเงยหน้าขึ้นสบตากับอลัน

“อลัน ฉันไม่ได้ล้มเลิกความฝันของตัวเอง แต่ตอนนี้ฉันยังไม่คิดจะไปเรียนต่อต่างประเทศ”

รอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากของเขาซึ่งเหมือนจะชื่นชมอยู่ก่อนหน้าแข็งค้างไป “หมายความว่ายังไง”

“ฉันมีแผนของตัวเอง ไม่ใช่ตอนนี้ แล้วก็ไม่ใช่ผ่านคุณ”

“โคลอี้ อิสติตูโต มารังโกนีไม่รอใคร” เขาโน้มต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ