บทที่ 219

ทรายใต้ฝ่าเท้าของฉันยังอุ่นอยู่ขณะเราเดินเลียบชายฝั่ง แสงอาทิตย์ยามอัสดงแต้มท้องฟ้าเป็นสีส้มและชมพูสดจัด ทอประกายระยิบระยับลงบนผืนน้ำ ฉันรู้สึกเบาสบายกว่าที่เคยเป็นมาหลายสัปดาห์ ราวกับความโศกเศร้าและความกังวลที่กดทับบ่าถูกยกออกไปชั่วคราว

“ขอบคุณที่พาฉันมาที่นี่นะ” ฉันพูดเบา ๆ พร้อมกระชับมือเขาแน่นข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ