บทที่ 231

POV ของโคลอี

หนึ่งเดือนต่อมา ฉันยืนอยู่บนระเบียงของห้องนอนที่เป็นของเราตอนนี้ ซึ่งเป็นห้องชุดหลักของอสังหาริมทรัพย์สเตอร์ลิงอากาศตอนเช้ามีกลิ่นหอมทั้งหมดที่ฉันมองไม่เห็นอย่างสิ้นเชิงเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน: น้ำค้างบนใบหญ้า ร่องรอยที่ห่างไกลของกวางที่ข้ามลานในเวลากลางคืน แม้แต่การเปลี่ยนแปลงที่ละเอีย...