บทที่ 248

ในหลายวันที่ตามมา ฉันมีชีวิตอยู่ราวกับศพเดินได้ ในความฝันของฉัน มีแต่คุณยายเสมอ ราวกับท่านไม่เคยจากไปไหนเลย

ฉันนั่งอยู่ในห้องพักของวิลลา กำแหวนทองวงที่คุณยายทิ้งไว้ให้แน่น ผ้าม่านถูกปิดสนิท ไฟก็ไม่ได้เปิด สำหรับฉัน กลางวันกับกลางคืนไม่ต่างกันอีกต่อไป ดวงตาของฉันลืมอยู่ แต่กลับมองไม่เห็นอะไรเลย น้ำต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ