บทที่ 258

มุมมองของโคลอี้

เช้าวันถัดจากบทสนทนาอันหนักหน่วงกับมาเรียนน์มาถึงอย่างนุ่มนวลและหม่นเทา ราวกับว่าท้องฟ้าเองก็เข้าใจว่าวันนี้จะต้องแบกรับความหนักอึ้งเพียงใด

ฉันยืนอยู่ข้างหน้าต่าง อุ้มเฟรเดอริกไว้อย่างทะนุถนอม พลางโยกตัวไปมาเบา ๆ มองแสงยามเช้าที่ทอดไล้ผ่านใบหน้าเล็กจิ๋วของเขา ใต้แสงนั้น แพขนตาของเข...