บทที่ 28

มุมมองของโคลอี้

มุมถนนเงียบสงัด

เอาละ ฉันคิด แล้วต่อจากนี้ล่ะ

ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาลูคัส

เขารับสายตั้งแต่เสียงเรียกเข้าครั้งที่สอง “คุณนายสเตอร์ลิง ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ”

“ฉันพร้อมแล้ว” ฉันบอก “คุณมารับฉันได้เลย”

“กำลังไปแล้วครับ สิบนาที”

ฉันวางสาย เช้าวันนั้นท้องฟ้าโปร่งและหนา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ