บทที่ 29

มุมมองของวิกเตอร์

หมาป่าในตัวข้ากระสับกระส่ายมาตั้งแต่ตะวันลับฟ้า คืนนี้คือคืนพระจันทร์เต็มดวง

ประสาทสัมผัสทุกอย่างของข้าคมกริบจนแทบเกินทน โดยเฉพาะการรับกลิ่น

ตอนนางขึ้นรถมาในครั้งแรก ข้าจับได้ถึงกลิ่นจาง ๆ ของใครอีกคนที่ติดอยู่บนตัวนาง ข้าคิดว่าเป็นเพียงกลิ่นที่นางเผลอรับมาจากคนเดินผ่าน จึงจุมพิ...