บทที่ 30

มุมมองของโคลอี้

ยางรถบดครูดลงบนกรวด รถกระชากหยุดกะทันหัน และก่อนที่ฉันจะทันปลดเข็มขัดนิรภัย วิคเตอร์ก็ดึงฉันออกจากเบาะแล้วช้อนร่างฉันขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขน

ฉันวางฝ่ามือลงบนอกเขาเพื่อยันไว้ “ได้โปรด ปล่อยฉันลงเถอะ คุณเป็นอะไรไป หยุดนะ”

แต่เขาไม่หยุด

เขาอุ้มฉันผ่านโถงทางเดิน ก้าวยาวและหนักหน่วง ฉันร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ