บทที่ 35

มุมมองของโคลอี้

ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมา แสงยามเช้าก็ท่วมห้องไปแล้ว ฉันนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ลำคอไม่ปวดเหมือนเมื่อคืน อาการบวมก็ยุบลงไปมากแล้ว กลิ่นไม้ซีดาร์บนหมอนแทบจางหายไปหมด เหลือเพียงร่องรอยแผ่วเบาเท่านั้น เขากลับมาที่นี่เมื่อคืนหรือเปล่า

ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วสะบัดผ้าห่มออก หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ