บทที่ 40

มุมมองของโคลอี

ผ้าม่านปิดไม่สนิท แสงอ่อนของยามเช้าส่องลอดผ่านช่องว่างเป็นเส้นเฉียง ตกลงตรงปลายเตียงพอดี

ฉันตื่นขึ้นมาท่ามกลางแสงนั้น แต่ร่างกายยังอ่อนล้าเหลือเกิน—เมื่อคืนฉันนอนดึกเกินไป มัวแต่นั่งแก้เรซูเม่จนแสบตา

หน้าจอสว่างขึ้น มีข้อความหนึ่งฉบับ จากวิกเตอร์

ฉันจ้องชื่อของเขาอยู่ครู่หนึ่ง หัว...