บทที่ 57

ฉันกดแผ่นหลังชิดกำแพง หัวใจเต้นกระหน่ำเมื่อวิกเตอร์หยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิง ราวกับแม้แต่อากาศรอบตัวก็หนักอึ้งขึ้น

“เธอคิดว่าฉันจะทอดทิ้งเธออย่างนั้นหรือ” เขาถามเสียงเบา “เหมือนที่อาเธอร์ทำ?”

เข่าของฉันอ่อนแรง ฉันไถลลงตามกำแพงจนย่อตัวอยู่กับพื้น เล็กจ้อยและไร้ที่กำบัง “ทุกคนเปลี่ยนไปทั้งนั้น” ฉันกระซิ...