บทที่ 58

มุมมองของโคลอี้

เสียงนกร้องปลุกฉันให้ตื่นจากห้วงนิทราอันหนักอึ้ง

ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า สติสัมปชัญญะไหลกลับคืนมาราวกระแสน้ำทีละน้อย ร่างกายทั้งร่างปวดระบม กล้ามเนื้อเมื่อยล้าลึกถึงข้างใน จนทำให้นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับวิกเตอร์เมื่อคืน ตรงจุดที่มือของเขาเคยตรึงฉันไว้ยังคงมีความรู...