บทที่ 59

ฉันหันกลับไป มียา น้องสาวต่างแม่ของฉันยืนอยู่ด้านหลัง

วันนี้เธอสวมเดรสสีครีม ผมสีบลอนด์ทิ้งตัวเป็นลอนสวยสมบูรณ์แบบเหนือบ่า มือขวาวางพาดข้อมือซ้ายอย่างสบาย ๆ และแหวนเพชรเม็ดงามบนนิ้วนางก็ส่องประกายวับวาว ภาพนั้นบาดตาฉันเหลือเกิน

ฉันจำแหวนวงนั้นได้ดี มันคือแหวนหมั้นที่อาเธอร์ให้เธอ

“โอ้โห บังเอิญจั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ